Tess Gerritsen

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tess Gerritsen

Tess Gerritsen (ur. 1953) – amerykańska pisarka.

Bez skrupułów[edytuj]

(ang. Keeper of the Bride. Under the Knife; tłum. Maria Świderska, Monika Krasucka)

  • Mocniej ścisnął kierownicę, sfrustrowany niemożnością ukojenia jej żalu. Tacy faceci jak Robert nie są warci łez żadnej kobiety. Ale to z ich powodu najczęściej płakały. Złoci chłopcy. Spojrzał na Ninę wtuloną w drzwi samochodu i poczuł przypływ współczucia. I coś więcej, coś co go zadziwiło. Tęsknotę.
  • Ostatnio satysfakcję przynosiła mu tylko praca. To jedyne, na co mógł liczyć: przecież nigdy nie zabraknie przestępców.
  • – To musiało być dla pani strasznie upokarzające, żeby tak zostać przed ołtarzem. Cały świat się dowiedział, że on pani nie chce. – Milczała. – Mężczyzna, któremu pani ufa. Którego pani kocha. Całe tygodnie, może miesiące, oszukuje panią. Prawdopodobnie śmieje się za pani plecami. Taki człowiek nie zasługuje na kobietę taką jak pani. Ale pani i tak go kocha. A on sprawia pani tylko ból.

Chirurg (2001)[edytuj]

(ang. The Surgeon; tłum. Jerzy Żebrowski)

  • Ból łączy dwoje ludzi o wiele silniej niż miłość czy namiętność.
    • Źródło: rozdział 10
  • Gwałt to nie seks, a seks to nie miłość.
    • Źródło: rozdział 17
  • Jaki mężczyzna zwróci na ciebie uwagę, skoro sama siebie nie lubisz?
  • Jeśli powie się dziecku, że na podwórku był słoń, po jakimś czasie uwierzy w to tak mocno, że potrafi opisać jego trąbę, kawałki słomy na grzbiecie, złamany kieł. Wytwór wyobraźni staje się rzeczywistością.
    • Źródło: rozdział 17
  • Małżeństwo składa się z takich drobiazgów, jak przypalone obiady i kąpiele w basenie o północy. To właśnie one łączą dwoje ludzi.
  • Usiadła przy biurku, włączyła komputer i patrzyła w ekran. To był jej elektroniczny terapeuta. Tylko z nim mogła podzielić się swym cierpieniem.
    • Źródło: rozdział 4
  • Zdarzają się jeszcze tacy ludzie jak ja. Poruszamy się w tłumie, normalni pod każdym względem – może nawet bardziej niż inni, bo nie daliśmy się owinąć jak mumie sterylnymi bandażami cywilizacji.
    • Źródło: rozdział 16

Dawca[edytuj]

(ang. Harvest; tłum. Jerzy Żebrowski)

  • Dlaczego człowiek popełnia samobójstwo? Możemy doszukiwać się różnych powodów, ale prawda jest taka, że nie znamy odpowiedzi na to pytanie. I nigdy jej nie poznamy. Nigdy tego nie zrozumiemy. Patrzymy na swoje życie i mówimy sobie: „Wszystko się ułoży. Jakoś to będzie”.
  • Problem polega na tym, że zło nie zniknie – stwierdziła. – Nawet gdy zasłonimy oczy i uszy, nadal będzie istniało.
  • Prawdziwy autorytet posiada ten, kto nigdy nie musi podnosić głosu, pomyślała. Magnetyzm kobiet nie zależał od blasku ich skóry i włosów, lecz od tego, co wyrażały ich oczy. Interniści polegali na swoich umysłach, a chirurdzy na swoich bezcennych rękach. Życie to krąg i jego koniec jest zarazem powrotem do żródeł.

Dolina umarłych[edytuj]

(ang. Ice Cold; tłum. Krzysztof Obłucki)

  • Jej lśniące oczy, połyskujące włosy i zaróżowione policzki to oznaki płodności.
  • Wierzę, że każde doświadczenie, każda zła decyzja czegoś nas uczy. Dlatego nie powinniśmy bać się popełniania błędów.

Grzesznik (2003)[edytuj]

(ang. The Sinner; tłum. Jerzy Żebrowski)

  • Chrzęst kostek lodu przypominał odgłos potrząsanych w kubku kości do gry. Wszystko jest hazardem, a zwłaszcza miłość. Ostatnim razem przegrałam, pomyślała.
  • Czy jakikolwiek domek z kart jest bardziej chwiejny niż panowanie nad zmysłami?
    • Źródło: rozdział 9
  • Czy to grzech pożądać księdza?
  • Miłość wymaga czasem podejmowania ryzyka. To kwestia wiary. Uwierzenia w coś, czego nie można zobaczyć ani dotknąć. Musimy zdobyć się na skok.
  • Nie, nie mówiła mu tego. Dusiła to w sobie, tak jak inne emocje; gniew, urazę, rozpacz, wszystko, co wywoływało chaos, którego nie mogła znieść.
  • Prokreacja. Jest zakodowana w genach, które zmuszają nas do rozmnażania się. Wydaje nam się, że mamy kontrolę nad naszym, życiem, a tymczasem jesteśmy jedynie niewolnikami DNA, który każe nam mieć dzieci.
    • Źródło: rozdział 5
  • Robimy pewne rzeczy zawsze, w taki sam sposób, bez względu na to, czy jest nam z tym dobrze, czy nie.
  • W końcu o wiele bezpieczniej być tchórzem. I o wiele wygodniej.
    • Źródło: prolog
  • Wszyscy boimy się ludzi, którzy mogą nas zranić.
  • Wszyscy staramy się zachować równowagę, pomyślała Maura. Walczymy z pokusą jak z grawitacją. A gdy w końcu upadamy, jesteśmy zawsze tacy zaskoczeni.
  • Zmarli są cierpliwi. Nie skarżą się, nie grożą, nie zwodzą pochlebstwami. Zmarli nie krzywdzą. Ból zadają żywi.
    • Źródło: Rozdział 1.

Klub Mefista (2006)[edytuj]

(ang. The Mephisto Club; tłum. Jerzy Żebrowski)

  • Ignorowanie zła nie sprawia, że ono znika. Nadal istnieje, stanowi część naszego życia…
    • Źródło: rozdział 21
  • Kiedy człowiek ucieka zbyt długo, w końcu gubi duszę.
    • Źródło: rozdział 32
  • Niektóre cienie prześladują nas i wciąż nam zagrażają.
    • Źródło: rozdział 8
  • W istocie przetrwanie polega wyłącznie na tym, by otoczyć się odpowiednią warstwą odzieży lub mechanizmów obronnych. Nie ulec żywiołom, strzec się emocjonalnych więzi. Pozostać bezpiecznym.
    • Źródło: rozdział 8
  • Wszyscy jesteśmy w końcu tylko mięsem.
    • Źródło: rozdział 6
  • Wypatrując wokół zła, widzi się je wszędzie. Nawet tam, gdzie go nie ma.
    • Źródło: rozdział 25

Sobowtór (2004)[edytuj]

(ang. Body Double; tłum. Jerzy Żebrowski)

  • Czasem jedyny sposób, żeby nie dać się skrzywdzić mężczyźnie, to go zastrzelić… albo się ukryć.
    • Źródło: rozdział 6
  • Nigdy nie jesteśmy tak odporni jak myślimy
  • Pamięć to jedynie biochemia, a jednak określa ona każdego człowieka jako niepowtarzalną jednostkę.
    • Źródło: rozdział 3
  • (…) takie chwile nigdy nie trwają długo. Przychodzą i znikają i nie możemy ich przywrócić. Możemy tylko tworzyć następne.
  • To ciekawe, że nasze najważniejsze życiowe decyzje są zwykle najmniej logiczne. Na przykład wybór współmałżonka.
  • To straszne kiedy ktoś człowieka opuszcza (…) Gdy się kogoś kocha to naturalne, że pragnie się mieć go przy sobie. Z rozpaczy robi się różne szalone rzeczy.

Telefon po północy[edytuj]

(ang. Call after midnight; tłum. Elżbieta Smoleńska)

  • Człowiek bez duszy nie potrzebuje miłości, a jednocześnie może okazać się przydatny. To, że kogoś potrzebujemy, zaczyna nas niszczyć. zaślepia nas.
  • (…) mężczyźni nie potrzebują miłości. Potrzebują, żeby ktoś im gotował i prasował ich koszule. No, może jeszcze potrzebują trochę ruchu trzy razy w tygodniu. I to wszystko.

Inne[edytuj]

  • A więc tak kończy się małżeństwo, pomyślała Julia Hamill, wbijając łopatę w ziemię.
    • Źródło: Ogród kości (ang. The Bone Garden; 2007), tłum. Jerzy Żebrowski
  • Ludzie szczęśliwi stają się samowystarczalni, oddychają innym powietrzem i podlegają innym siłom grawitacji
    • Źródło: Skalpel (ang. Apprentice), tłum. Zygmunt Halka
  • Szczęśliwe zakończenia nie wydarzają się same z siebie. Czasem trzeba na nie zapracować.
    • Źródło: Osaczona (ang. Presumed Guilty), tłum. Elżbieta Smoleńska
  • Za dwa tygodnie nadejdzie najkrótszy dzień w roku. A potem dni znowu zaczną się wydłużać, ziemia zacznie się obracać ku światłu i ciepłu. Ku nadziei.
    • Źródło: Nosiciel (ang. Bloodstream), tłum. Barbara Gadomska