Teresa Radziewicz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teresa Radziewicz podczas wernisażu literacko-plastycznego w Poznaniu

Teresa Radziewicz (ur. 1970) – polska poetka.

  • Mróz czyści powietrze, które staje się tak czytelne,
    że aż kłuje w oczy. Nad wyraźnym zakończeniem
    horyzontu nieco sprany błękit, linia lasu prowadzi
    do linii tego, co utrzymuje w nas równy rytm.
    • Źródło: Biel, biel, biel [w:] Lewa strona, wyd. Stowarzyszenie Literackie im. K. K. Baczyńskiego, Łódź 2009, s. 22.
    • Zobacz też: mróz
  • Pamiętaj, każda kobieta nosi w sobie czarownicę,
    muszą jej słuchać wszystkie tęsknoty świata.
  • Rzeka pełznie leniwym zygzakiem, przewraca
    z boku na bok. Idziemy jakbyśmy wciąż musieli
    zawracać ku początkom.
    • Źródło: W poszukiwaniu zagubionych źródeł [w:] Lewa strona, wyd. Stowarzyszenie Literackie im. K. K. Baczyńskiego, Łódź 2009, s. 30.
  • To, co nie zostało nazwane — nie istnieje. A jeżeli nawet istnieje, jest obce i przez sam ten fakt — groźne. Nazywane staje się i staje się bliższe. (...) Nazywanie, a więc słowo, język wiążą się nierozerwalnie z kulturą, cywilizacją — czymś, co przeciwstawia się naturze symbolizującej bardziej odczuwanie i działanie. Chyba to tracimy właśnie — tę zdolność odczuwania, taką pierwotną zdolność, jaką chyba jeszcze można zaobserwować w kontakcie niemowlęcia z matką, w kontaktach z dziećmi, które potrafią wyrazić uczucia bez słów, a dopiero później, gdy zaczynają mówić, używać języka jako środka komunikacji, zaczynają — paradoksalnie — tracić tę łączność.