Scatman John

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Scatman John (właśc. John Paul Larkin; 1942–1999) – amerykański muzyk.

  • Cokolwiek Bóg będzie chciał – będzie dla mnie dobre… Miałem wspaniałe życie. Zasmakowałem piękna.
  • Mogłem przedstawić Scatmana Johna jako osobę, artystę, piosenkarza scat, rappera i kompozytora. W moich piosenkach mogłem przedstawić swoją wizję świata, świata, który chciałbym oglądać i świata, który, wiem to dobrze, istnieje.
    • Źródło: Bogna Świątkowska, Sławomir Pękala, Hieronim Wrona (red.), Encyklopedia muzyki popularnej. Rap, dance i techno, Oficyna Wydawnicza Atena, Poznań 1997, ISBN 83-85414-93-2, s. 409.
  • Można na nim usłyszeć więcej dojrzałości. Ale kierunek i cel jest ten sam: pomóc dzieciom w każdym wieku, by mogły znaleźć bardziej pozytywny, zdrowszy stosunek do siebie i środowiska.
    • Opis: o albumie Everybody Jam!
    • Źródło: Bogna Świątkowska, Sławomir Pękala, Hieronim Wrona (red.), Encyklopedia muzyki popularnej. Rap, dance i techno, Oficyna Wydawnicza Atena, Poznań 1997, ISBN 83-85414-93-2, s. 409.
  • Na swoim drugim albumie dano mi znów absolutną wolność, tak abym mógł podtrzymać moją integralność artystyczną i wyrazić to, co porusza moim sercem. Tutaj mam szansę przedstawić „dyrektora” na Scatman’s World: Louisa Armstronga. Od mojego wczesnego dzieciństwa Louis wpłynął na mnie. Dla mnie Louis jest ojcem wszystkich moich mistrzów.
    • Źródło: Bogna Świątkowska, Sławomir Pękala, Hieronim Wrona (red.), Encyklopedia muzyki popularnej. Rap, dance i techno, Oficyna Wydawnicza Atena, Poznań 1997, ISBN 83-85414-93-2, s. 409–410.
    • Zobacz też: Louis Armstrong
  • Odkryłem, że moje jąkanie się, które prześladowało mnie przez tyle czasu, było ukrytym źródłem siły i skromności. Aż nadszedł moment, kiedy przestałem żyć z problemem i zacząłem żyć z rozwiązaniem tego problemu.
    • Źródło: Bogna Świątkowska, Sławomir Pękala, Hieronim Wrona (red.), Encyklopedia muzyki popularnej. Rap, dance i techno, Oficyna Wydawnicza Atena, Poznań 1997, ISBN 83-85414-93-2, s. 410.
  • Powiedziałem mojej żonie, że muszę napisać o jąkaniu, bo jeśli jakimś cudem stanie się to hitem nadawanym w radiu i telewizji, chciałem żeby było wiadomo, że się jąkam. Jąkanie miało nade mną władzę. Byłem jego ofiarą. Dziś już nie jestem. Jeśli mówisz o jąkaniu otwarcie – jest ono nawet dość atrakcyjne.
    • Źródło: Bartek Koziczyński, 333 popkultowe rzeczy… lata 90., Vesper, Poznań 2011, ISBN 978-83-7731-064-9, s. 451.