Samyutta Nikaya

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Samyutta Nikaya – trzeci z pięciu Nikaya zbiór sutr Buddy spisanych w języku pali, przechowywanych w tradycji Therawada.

  • Chciwość, niechęć i złudzenie
    – pochodzą z egoizmu –
    niszczy
    osobę nierozważną,
    jej własny owoc, chciwość.
    • Źródło: III, 23 Loka Sutta
  • Choć myślami obejmujemy cały świat,
    nigdzie nie znajdziemy nic droższego dla siebie niż jaźń.
    Więc, ponieważ dla innych jaźń jest tak samo droga,
    ten, który siebie miłuje,
    nie powinien ranić nikogo.
    • Źródło: III, 8 Mallikaa Sutta
  • Człowiek może rabować
    jak długo to służy jego celom,
    ale, kiedy rabuje się innych,
    ten który rabował
    zostanie obrabowany w odwecie.

    Głupiec myśli:
    „Teraz moja szansa”
    jak długo jego zło
    jeszcze nie dojrzało.
    Ale, kiedy dojrzewa,
    pogrąża się głupiec w niedoli.

    Zabijając, stajesz się
    mordercą.
    Napadając, zyskujesz
    swych przyszłych napastników;
    znieważając, zniewagę;
    niepokojąc, niepokój.

    I tak, poprzez cykliczne działania,
    ten, który rabował,
    zostanie zrabowany w odwecie.
    • Opis: słowa wygłoszone po wojnie 2 królestw.
    • Źródło: III, 15 Sangama Sutta
  • Kiedy dom się pali,
    ocalałe naczynie
    jest tym, które będzie można wykorzystać,
    Nie to, które zostało, by płonąć.

    Tak więc, gdy świat płonie
    ogniem starości i śmierci,
    należy się ratować poprzez dawanie:
    co jest rozdane, jest dobrze zabezpieczone.

    To, co rozdane, przynosi przyjemne owoce.
    Co nierozdane, nie przynosi:
    złodzieje zabiorą lub królowie;
    ogień strawi lub zostanie utracone.

    Potem w końcu
    każdy opuści to ciało,
    jak również swe dobra.
    Wiedząc o tym, inteligentny człowiek
    cieszy się z posiadłości i rozdaje.

    Nacieszywszy się i rozdawszy
    stosownie do swoich środków,
    nienagannie odchodzi
    do państwa niebiańskiego.
    • Źródło: I, 41 Aditta Sutta
  • Kto na tym świecie jest powstrzymywany przez sumienie,
    kto budzi się z wyrzutami
    niczym drobny ogier do bata?
    Ci powściągnięci przez sumienie
    którzy idą przez życie
    zawsze uważni –
    są nieliczni.
    Po osiągnięciu kresu
    cierpienia i niedoli
    przemierzają nierówności
    równomiernie;
    kroczą melodyjnie poprzez fałsz.
    • Źródło: I, 18 Hiri Sutta
  • Powściągliwość ciała jest dobra,
    dobra jest powściągliwość mowy.
    Powściągliwość serca jest dobra,
    dobra jest powściągliwość wszędzie.
    Będąc umiarkowanym wszędzie,
    starannym,
    jest się chronionym.
    • Źródło: III, 5 Atta-rakkhita Sutta
  • Pragnienie wiąże z tym światem,
    Opanowanie pożądania wyzwala,
    Dzięki porzuceniu
    pożądania wszystkie więzy
    są odcinane.
    • Źródło: I, 69 Iccha Sutta
  • Wciąż w kółko męczy się i trudzi;
    Wciąż w kółko głupiec idzie do łona.
    Wciąż w kółko rodzi się i umiera;
    Wciąż w kółko noszą go do grobu.
    Ale ten, kogo mądrość jest szeroka jak świat,
    nie rodzi się w kółko,
    Bo osiągnął ścieżkę
    nieodradzania się.
    • Źródło: VII,12 Udaya Sutta
  • Wtedy, mnisi, ta myśl przyszła do mnie: „Co musi zaistnieć aby starość i śmierć były możliwe? Co jest warunkiem starości i śmierci?” Wtedy, mnisi, gdy rozważyłem to dokładnie, pojawiły się wgląd i zrozumienie: „Obecność narodzin powoduje starość i śmierć; starość i śmierć są uwarunkowane narodzinami.” Następnie pojawiła się myśl: „ Co musi zaistnieć aby nastąpiły narodziny? Co warunkuje narodziny?… stawanie się?… chwytliwość?… pragnienie?… uczucie?… kontakt?… sześć zmysłów?… umysł i ciało?… świadomość?… karmę?” Wtedy, mnisi, gdy rozważyłem to dokładnie, pojawiły się wgląd i zrozumienie: „Obecność niewiedzy powoduje powstawanie karmy; karma jest uwarunkowana niewiedzą.” Więc, tak to idzie. „Niewiedza warunkuje karmę, karma warunkuje świadomość… I tak powstaje ta cała masa cierpienia.”

    Wtedy, mnisi, ta myśl przyszła do mnie: „Czego musi zabraknąć aby starość i śmierć nie zaistniały?” Wtedy, mnisi, gdy rozważyłem to dokładnie, pojawiły się wgląd i zrozumienie: „ Z braku narodzin starość i śmierć nie powstają. Z ustaniem narodzin ustają starość i śmierć… stawanie się… chwytliwość… pragnienie… uczucie… kontakt… sześć zmysłów… umysł i ciało… świadomość… karma.” W ten sposób ustaje ta cała masa cierpienia.

    „Ustanie, ustanie!” – z tą myślą, mnisi, powstała we mnie rzecz dotąd niespotykana: wgląd, wiedza, zrozumienie, światło.
    • Źródło: XII, 10 Mahaa Sakyamuni Gotamo Sutta
    • Opis: dla lepszego zrozumienia oryginalne sformułowanie „nazwa i forma” przetłumaczono jako umysł i ciało.
  • Zabiwszy złość,
    zasypiasz spokojnie.
    Zabiwszy złość,
    nie smucisz się.
    Szlachetni chwalą
    uśmiercanie gniewu
    – co ma słodki kwiat,
    lecz korzeń trujący –
    bo zabijając go,
    nie smucisz się.
    • Źródło: I, 71 Ghatva Sutta
  • Życie umyka,
    trwa prawie tyle co nic.
    Dla zepchniętego w starość
    nie ma schronienia.
    Dostrzegając to niebezpieczeństwo śmierci,
    należy porzucić powab tego świata
    i szukać spokoju.
    • Źródło: II, 19 Uttara Sutta