Rozmowy kontrolowane

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rozmowy kontrolowane – polski film komediowy z 1991 roku przedstawiający kolejną (po Misiu) część przygód Ryszarda Ochódzkiego.

Wypowiedzi postaci[edytuj]

  • Jest nowa sytuacja. Odkreślam przeszłość grubą kreską.
    • Postać: Jarząbek
    • Opis: do Ochódzkiego planując nowy plan wyjazdu

Ryszard Ochódzki[edytuj]

  • Jeszcze nie zginąłem? To się odbuduje.
  • Potrzebne mi było to Zakopane jak dupie czyrak.
  • Złapią mnie, powieszą i rozstrzelają.
    • Opis: na wieść o tym, że jest poszukiwany listem gończym.

Dialogi[edytuj]

Molibden: Bądź za godzinę.
Prostytutka: Już jestem.
Molibden: A, nie do pani mówiłem.
Prostytutka: A może?
  • Opis: rozmowa przed hotelem.

Lucynka: Co się stało?
Ochódzki: Moja ciotka tam siedzi.
Lucynka: Gdzie?
Ochódzki: Tam, z psem.
Lucynka: To co?
Ochódzki: Do lekarza jakiegoś tu chodzi. Głupia jak but.
Lucynka: I very good.

Jarząbek: Czy jest tu drugie wyjście?
Ciotka Lusia: Nie ma. To jest drugie.
Jarząbek: A gdzie jest pierwsze?
Halina Należyty: Zamurowane, tam.
Jarząbek: A tam nie ma żadnego?
Ciotka Lusia: Tam jest, ale... ale to jest trzecie.

Zambik: Czy wy nie uważacie, że my za mało prywatnie się widujemy? Zaprosilibyście mnie kiedy do siebie.
Molibden: Gdyby towarzysz generał zechciał dać się zaprosić na tradycyjną wigilię.
Zambik: Bardzo chętnie. Kiedy urządzacie?
Molibden: Dwudziestego czwartego.
Zambik: Aha, znaczy jeszcze przed świętami. Może i słusznie.

Molibden: Do kogo masz zaufanie?
Ochódzki: Ja? Do nikogo.
Molibden: Słusznie, ale teoretycznie?
Ochódzki: Do ciotki?
Molibden: O, ciotka! Dobrze. Jak nazwisko ciotki?
Ochódzki: Ciocia Lusia. Yyy, ciocia Lusia ma na nazwisko... czekaj... hmm, w Rembertowie mieszka.
  • Opis: rozmowa o zameldowaniu.

Prostytutka: Hej, umiem takie rzeczy, że nie uwierzysz.
Molibden: Ja już jestem niewierzący.
  • Opis: rozmowa w hotelu.

Ciotka Lusia: I na pasterkę mogłybyśmy pójść razem do świętego Jana. Klucze nam przecież zostawisz?
Ochódzki: A po co? Yyy, a po co mam ze sobą wozić?

Ciotka Lusia: Indyki wpadają we wnyki.
Halina Należyty: Rozumiem. Ryby pływają na niby.
  • Opis: konspiracyjny szyfr.

Ciotka Lusia: Ktoś pukał?
Molibden: Tak, to ja. Dzień dobry pani.
Ciotka Lusia: Słucham pana.
Molibden: Jestem przyjacielem Ryszarda.
Ciotka Lusia: Dzień dobry, proszę bardzo. Chwileczkę, jakiego Ryszarda?
Molibden: Ochódzkiego, pani siostrzeńca.
Ciotka Lusia: Aha, proszę. Hasło pan zna?
Molibden: Jakie hasło?
Ciotka Lusia: „Żyrafy wchodzą do szafy”.
Molibden: Oczywiście, że znam.
Ciotka Lusia: Musi pan je powiedzieć.
Molibden: Naturalnie: „Żyrafy wchodzą do szafy”.
Ciotka Lusia: „Pawiany wchodzą na ściany”. Proszę bardzo pana, proszę
  • Opis: rozmowa przed wejściem do domu, w którym jest ukrywany Ochódzki.

Molibden: Miał być szczupak po litewsku, ale że nie dostałem szczupaka, więc będzie goloneczka w piwie, towarzyszu generale.
Zambik: Bardzo wystawna wigilia.
Molibden: No zgodnie z tradycją właściwie powinien być opłatek.
Zambik: Słusznie, słusznie, ale nie róbcie z tego zagadnienia. Najważniejsza jest tradycja. Podzielimy się jajeczkiem.
Molibden: Aha.
  • Opis: rozmowa podczas wigilii u Molibdenów.

Zambik: Napijecie się czegoś?
Molibden: Wodę mineralną, jeśli towarzysz generał...
Zambik: Jee tam, wodę, coś mocniejszego. Herbaty? Z dwóch torebek wam zrobię.
  • Opis: rozmowa podczas wizyty Molibdena u generała Zambika.

Ciotka Lusia: O co mu chodzi? Ma się przyzwyczajać chodzić?
Halina Należyty: To nie o to chodzi.
Ciotka Lusia: Przecież słyszę. Nie słyszysz co mówią?
Halina Należyty: Nic nie słyszę.
Ciotka Lusia: W ogóle nic nie mówią.
Halina Należyty: Co mówisz?
Ciotka Lusia: Cicho, bo coś mówią.
  • Opis: ciocia Lusia z Haliną Należyty, podsłuchujące charakteryzowanie Ochódzkiego.

Halina Należyty: Widzisz coś?
Ciotka Lusia: Nie, nic nie widać. Chcesz zobaczyć?
Halina Należyty: :Ciotka Lusia: Pokaż. Oho.
Ciotka Lusia: Co widzisz?
Halina Należyty: Nic nie widzę.
Ciotka Lusia: No widzisz.
  • Opis: ciocia Lusia z Haliną Należyty, podglądające charakteryzowanie Ochódzkiego.

Robotnik 1: Wiśnia jest wiśnia!
Robotnik 2: I witaminy przede wszystkim ma. Wypijasz takie dwie i masz komplet.
Robotnik 1: Witamina jest podstawą człowieka.
  • Opis: fragment rozmowy robotników ucztujących w baraku w nocy z 12/13 grudnia 1981 r.
  • Zobacz też: wiśnia

– Złapali Bujaka.
– Eee, kogoś ważniejszego.
– Boże Święty!
– Ojca Świętego złapali.
– Słyszała pani? Jaruzelski porwał papieża.
– Nie. Kiedy?
– Dzisiaj z samego rana!
– Reagana aresztowali?!
  • Opis: głuchy telefon wśród ludzi na ulicy na widok milicyjnego wozu wiozącego Ochódzkiego.

Ochódzki: Zygmunt? Skąd ty tutaj?
Molibden: Zajechałem na obiad i powiedzieli mi, że jesteś. Nie przeszkadzam ci?
Ochódzki: Żartujesz, oczywiście, że nie. Czekaj, w tej sytuacji... pozwól, że ci przedstawię: Beata.
Molibden: Żony nie musisz mi przedstawiać.
Ochódzki: To nie jest moja żona.
Beata: Twoja nie, ale jego, idioto. To mój mąż.
  • Opis: rozmowa pułkownika Molibdena ze złapaną in flagranti własną żoną z Ryszardem Ochódzkim.