REC

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rec – hiszpański horror filmowy z 2007 roku, w reżyserii Jaume Balagueró i Paco Plazy. Autorami scenariusza są Jaume Balagueró, Paco Plaza i Luis Berdejo.

Bohaterowie[edytuj]

Ángela Vidal[edytuj]

  • Dobry wieczór, mówi Ángela Vidal. Dziś w programie Kiedy śpisz będziemy akompaniować grupie strażaków podczas ich jeździe po mieście. Nie tylko w tym, zobaczymy także rzeczy nigdy nie wyjaśnione: jak żyją, śpią, co jedzą. Zajrzymy do ich remizy strażackiej. Dołącz do nas w Kiedy śpisz.
    • Opis: pierwsze kwestie w filmie.
  • Zbliża się 2:00 w nocy, a my wciąż znajdujemy się w budynku, do którego wcześniej przyjechaliśmy wspólnie ze strażakami, by zająć się sprawą starszej kobiety, która następnie zaatakowała policjanta i jednego ze strażaków. Oboje poszkodowani znajdują się w krytyczny stanie. Policja nie chce nas wypuścić i daje nam żadnych wyjaśnień.
    • Opis: do kamery.
  • Nie wiemy nic. Nic nam nie powiedziano. Widzieliśmy oddziały specjalne, inspektorów zdrowotnych w kombinezonach i maskach i nie jest to zbyt komfortowa sytuacja.
    • Opis: do kamery.
  • Mamy wszystko na taśmie, Pablo.
    • Opis: ostatnia kwestia filmowa.

Sergio[edytuj]

  • Co stało się z jej oczami?
    • Opis: obserwując zainfekowaną Jennifer.
  • Powiedz nam wszystko, co wiesz.

Dialogi[edytuj]

Álex: Jak nazywa się wasz program?
Ángela: Kiedy śpisz.
Manu: Kiedy śpisz? Więc kto to ogląda?


Ángela: Więc, oprócz taty, z kim jeszcze mieszkasz?
Jennifer: Z moja mamą, moim tatą i moim psem Maksem.
Ángela: Twojego psa tutaj nie ma, prawda? Nie widziałam go.
Jennifer: Nie, nie ma go.
Ángela: Kochasz swojego psa?
Jennifer: Tak.
Ángela: Dlaczego go tu nie ma?
Jennifer: Jest u weterynarza.
Ángela: Co mu się stało?
Jennifer: Zachorował.

  • Opis: wywiad Ángeli z Jennifer.

Cesar: Kiedy zaczynamy?
Ángela: Już zaczęliśmy.
Cesar: Dlaczego mi nie powiedziałaś? Nie widzisz, że moja twarz się świeci?

  • Opis: wywiad Ángeli z Cesarem.

Inspektor zdrowotny: Wczoraj dostaliśmy telefon od weterynarza, który badał psa z nieznaną chorobą. Pies zaczął zachowywać się bardzo agresywnie. Zaczął atakować wszystkie zwierzęta w klinice. Zostały mu podane wszystkie środki uspokajające i został uśpiony. Znaleźliśmy w jego uchu chip, który przyprowadził nas do budynku.
Ángela: Chwila, moment… Czy pies nie nazywał się Max…?
Inspektor zdrowotny: Tak.

Zobacz też[edytuj]