Pośpiech

Kobieta spiesząca się na pociąg

Pośpiech – szybkie działanie.

• Ja zaś chciałem zauważyć pośpiech. Ten pośpiech pomiędzy ludźmi: cześć, jak się masz?, wszyscy w domu zdrowi? no, to cześć, muszę lecieć. I już pędzi nasz człowiek, a gdyby przystanął i chwilę pomyślał, toby się okazało, że wcale nie musi pędzić, ale pędzi, często sam nie bardzo wie gdzie, wymyślił sobie ten pośpiech, wydaje mu się, że w epoce lotów samolotami ponaddźwiękowymi on już nie może normalnie chodzić, tylko szybko musi chodzić albo biec, dał się złapać na ten lep iluzji, na tę nowoczesną muchołapkę „cap-cap”, że na widok przemykających ulicami miast samochodów, a ulicami nieba samolotów – należy prędzej oddychać, żeby być człowiekiem współczesnym.
  • Autor: Edward Stachura, Wszystko jest poezja

• Pośpiech bywa ojcem powierzchowności.
  • Autor: Mieczysław Jastrun, Mit śródziemnomorski, PIW, 1984, s. 281.

• Pośpiech jest obelgą dla mądrości.
  • Autor: Richard Scott Bakker, Mrok, który nas poprzedza, tłum. Maciejka Mazan, 2003

• Pośpiech jest wynalazkiem Szatana.
  • Autor: Mahomet

• W zbytnim pośpiechu suka rodzi ślepego szczeniaka.
  • Opis: przysłowie jakuckie
  • Źródło: Kobierzec z gwiazd i półksiężyców (seria Myśli Srebrne i Złote), wybór i tłum. Stanisław Kałużyński, Edward Tryjarski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1967, oprac. części jakuckiej: Stanisław Kałużyński, s. 137.
  • Zobacz też: ślepota