Philip Larkin

Philip Larkin

Philip Arthur Larkin (1922–1985) – angielski poeta, pisarz i krytyk jazzowy.

• Coraz częściej czytelnik ma do czynienia z utworami, których nie sposób zrozumieć bez odwołania się do czegoś poza nimi.

• Człowiek drugiemu przekazuje
  Rozpacz, wciąż głębszą, jak dno rzeki
  Zwiewaj stąd, póki możesz uciec,
  I nigdy nie miej własnych dzieci.
  • Man hands on misery to man.
    It deepens like a coastal shelf.
    Get out as early as you can,
    And don’t have any kids yourself. (ang.)
  • Źródło: wiersz To może taki wierszyk (tłum. Jacek Dehnel)

Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne!

• Jebią ci życie mamcia z tatkiem
  Może i nie chcą, ale jebią,
  Oprócz win własnych na dokładkę
  Jeszcze ci kilka ekstra wrzepią.
  • They fuck you up, your mum and dad.
    They may not mean to, but they do.
    They fill you with the faults they had
    And add some extra, just for you. (ang.)
  • Źródło: wiersz To może taki wierszyk (tłum. Jacek Dehnel)

• Kiedy widzę parę dzieci
  I zakładam że on rucha ją i ona
  Bierze tabletki albo nosi diafragmę
  Wiem że to raj
  
  Każdy starzec marzył o tym całe swoje życie
  • When I see a couple of kids
    And guess he's fucking her and she's
    Taking pills or wearing a diaphragm,
    I know this is paradise
    
    Everyone old has dreamed of all their lives (ang.)
  • Inne tłumaczenie (Stanisława Barańczaka):
    Gdy widzę parę smarkaczy, po których
    Poznać, że on ją rypie i że im nawzajem
    Dobrze dzięki pigułce czy innej diafragmie
    Wiem, że to właśnie jest tym rajem,
    O którym każdy starzec marzył całe życie
  • Źródło: wiersz Wysokie okna