Pestka (powieść)

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pestka – powieść Anki Kowalskiej z 1995 roku.

  • Każdy ma w sobie pestkę, każdy swoją. Jak owoc. Przylatują ptaki, przychodzi jedno po drugim spustoszenie. Robak. Gnije to, co jest miąższem. Odpada. Ale pestkę trzeba uratować. Pestka musi zostać nietknięta. Z pestki przecież...
    Niepojęcie wstrząśnięta spytałam, co jest pestką.
    – To, w co nie przestajemy wierzyć. Co jest najgłębiej nami; pomimo wszystko. Pomimo zła w nas. Pomimo naszych odstępstw, mimo wszystkich srebrników, jakeśmy wzięli.
  • Najgorszym złem jest nie mieć nikogo.
    • Postać: Sabina za Agatą
  • Najtrudniej jest być dobrym na bezludnej wyspie.
    • Postać: Agata
  • Nie kochać to znaczy opuścić.
    • Postać: Sabina za Agatą
  • Nie ma w nas zupełnie czystych, naturalnych uczuć – jesteśmy pełni plam. Ale przez to wszystko, pomimo tego wszystkiego i poza tym – jak gdyby niemal nas już samych nie dotyczyło – świeci się coś, prawda? I to coś może dla kogoś stać się ogarkiem w ciemnościach.
    • Postać: Sabina
  • Nie wiem, po co jest miłość, jeśli nie po to, by się trzymać za ręce w ciemnościach pełnych przerażenia.
    • Postać: Sabina
  • Szatan, myślę czasami, potrafi pomagać skuteczniej niż sam Bóg, dlatego o tyle więcej wytrwałości mamy wówczas, gdy obstajemy przy złym niż przy dobrym.
    • Postać: Sabina