Park Chung-hee

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Chung-hee

Park Chung-hee (1917–1979) – południowokoreański generał i polityk, dyktatorski prezydent Korei Południowej od 1963 do śmierci w zamachu na jego życie.

O Parku Chung-hee[edytuj]

  • Przeszkolony w japońskiej armii, później posądzany o lewicowe powiązania, nie był człowiekiem, którego USA wybrałyby do przewodzenia nową Koreą. Ale jak się okazało, był właśnie tą osobą, której Korea potrzebowała.
  • (…) Władzę objął generał Park Chung Hee, dla którego najważniejszą sprawą było rozbudowanie sił bezpieczeństwa i rozprawienie się – jak to określał – z „antynarodowymi, bojowymi grupami zbrodniczymi z Północy”, do których zaliczał także opozycję. Jego dyktatorskie rządy dały się we znaki całemu społeczeństwu, dlatego też narastało niezadowolenie społeczne. Kiedy w 1974 uaktywniła się opozycja przeciw niemu, odpowiedział terrorem, aresztowaniami i serią „wojennych” ustaw. W 1976 roku, po ponownym wyborze Parka Chung Hee na prezydenta, odbyły się demonstracje studenckie, na które odpowiedział wprowadzeniem „stanu wyjątkowego”. W okresie jego rządów Korea Południowa miała ambicje dorównać pod względem ekonomicznym Japonii – wybudowano największe i najnowocześniejsze na świecie stocznie okrętowe w Ulsan, potężny kombinat hutniczy w Pohang. Kraj nastawił się na eksport. Większość robotników z Korei Południowej pracowało po 12 godzin dziennie, a ich zarobki były głodowe. Zwykły robotnik w Seulu pracował 13 godzin dziennie, otrzymując miesięczną pensję około 50 dolarów amerykańskich. (…)
    • Autor: Adam Wieczorek, Historia Kościoła na Dalekim Wschodzie w: Jan Paweł II na Dalekim Wschodzie, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1998, s. 177–178.