Pale Blue Dot
Pale Blue Dot – zdjęcie wykonane przez sondę Voyager 1 prezentujące Ziemię oddaloną o 6,4 mld km.
Spójrz ponownie na tę kropkę. To Nasz dom. To my. Na niej wszyscy, których kochasz, których znasz. O których kiedykolwiek słyszałeś. Każdy człowiek, który kiedykolwiek istniał, przeżył tam swoje życie. To suma Naszych radości i smutków. To tysiące pewnych swego religii, ideologii i doktryn ekonomicznych. To każdy myśliwy i zbieracz. Każdy bohater i tchórz. Każdy twórca i niszczyciel cywilizacji. Każdy król i chłop. Każda zakochana para. Każda matka, ojciec i każde pełne nadziei dziecko. Każdy wynalazca i odkrywca. Każdy moralista. Każdy skorumpowany polityk. Każdy wielki przywódca i wielka gwiazda. Każdy święty i każdy grzesznik w historii Naszego gatunku, żył tam. Na drobinie kurzu zawieszonej w promieniach Słońca. Pomyśl o rzekach krwi przelewanych przez tych wszystkich imperatorów, którzy w chwale i zwycięstwie mogli stać się chwilowymi władcami fragmentu tej kropki. Naszym pozom. Naszemu urojonemu poczuciu własnej ważności, naszej iluzji posiadania jakiejś uprzywilejowanej pozycji we wszechświecie, rzuca wyzwanie ta oto kropka bladego światła. Nasza planeta to samotny pyłek w bezmiarze wielkiego, otulającego nas kosmicznego mroku. W naszej nikłości, w tej rozległości wszechświata, brak jest nawet cienia nadziei, że pomoc nadejdzie skądinąd, by nas ocalić od nas samych. Ziemia to jedyny znany dotąd świat, który gości życie. Nie ma żadnego innego miejsca, przynajmniej w najbliższej, dającej się przewidzieć przyszłości, dokąd nasz gatunek mógłby się przenieść. Odwiedzić – tak. Osiedlić się – jeszcze nie. Chcąc nie chcąc, na razie Ziemia jest miejscem, gdzie musimy trwać. Mówi się, że astronomia to doświadczenie uczące pokory i kształtujące charakter. Nie ma chyba lepszego świadectwa na próżność ludzkich ambicji, niż ten odległy obraz naszego maleńkiego świata. Dla mnie to uwydatnia naszą odpowiedzialność, by obchodzić się ze sobą życzliwiej, oraz by pielęgnować i kochać z całego serca tę bladoniebieską kropeczkę – jedyny dom, jaki kiedykolwiek było dane nam poznać.
- Autor: Carl Sagan, Błękitna kropka. Człowiek i jego przyszłość w kosmosie (1994)