Ostatni prom

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ostatni prom – film polski z 1989 roku w reżyserii i na podstawie scenariusza Waldemara Krzystka.

Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne.

Wypowiedzi postaci[edytuj]

  • Nie wierzę wam. Nawet jak mówicie, że świeci słońce, chodzę w kaloszach i z parasolem.
    • Opis: Renata do SB-eka Stalińskiego.
  • Czy ty człowieku wiesz, co ty robisz?! Gdzie pan nas wiezie?! Do jakiej Polski?! Pan doskonale wie, co tam się teraz dzieje! I co mi z tego, że potem zgodzą się na następne pomniki dla pomordowanych i potem sami będą pod nimi składać kwiaty! Mam w dupie wasze pomniki! Ja chcę żyć!
    • Opis: pasażer Rysiek do I mechanika podczas ucieczki z promu.

Dialogi[edytuj]

Anonimowy pasażer: Ja się nie boję… ja się naprawdę nie boję… w Polsce trzeba umieć żyć… Polskę naprawdę trzeba umieć kochać…
Pasażer Rysiek: Niech się pan napije, będzie pan ją kochał jeszcze bardziej.
  • Opis: podczas powrotu promu do kraju.