Mirjana Marković

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mirjana „Mira” Marković (ur. 1942) – serbska polityk, dziennikarka i socjolog, pierwsza dama Serbii (1989–1997) i Federalnej Republiki Jugosławii (1997–2000, powstałej po przekształceniu w nią Serbii) jako żona prezydenta obu tych państw Slobodana Miloševicia.

  • Być może te zwłoki mają po 100 lat. (…) Ci ludzie, którzy tam teraz szukają, mają chore umysły. Są naiwni. (…) Mogą kopać na całej planecie, gdzie tylko chcą. Kości będą zawsze znajdowali.
    • Opis: na temat masowych grobów znajdywanych w Serbii po wojnie.
    • Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, tłum. Roman Niedballa, wyd. Videograf II, Katowice 2004, s. 57.
  • Dojdziemy do władzy wśród rozlewu krwi i tylko poprzez rozlew krwi odejdziemy.
    • Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, op. cit., s. 57.
  • Gdybyś mnie nie poznał, zostałbyś co najwyżej piekarzem.
    • Opis: do Slobodana Miloševicia.
    • Źródło: Diane Ducret, Kobiety dyktatorów 2, tłum. Anna Maria Nowak, Wydawnictwo Znak, Kraków 2013, ISBN 9788324021628
  • Konserwatywne kręgi na Zachodzie oraz ci, którzy mają interes w okupowaniu terytorium Jugosławii, rozpętali wojnę medialną przeciw naszej rodzinie.
    • Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, op. cit., s. 57.
  • Mój mąż ojcem ojczyzny? Nie. Całkowicie wystarcza mu rola ojca naszych dzieci.
    • Źródło: Diane Ducret, Kobiety dyktatorów 2, op. cit., s. 184.
  • On [Slobodan Milosevic] nie jest przestępcą. Wszystko, co napisano o naszej rodzinie, jest absolutną nieprawdą. Także miliony [dolarów], których naturalnie nie mamy.
    • Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, op. cit., s. 69.
  • Poślijcie mi tylko te nazwiska. Pomogę wam w poszukiwaniach.
    • Opis: wypowiedziane we włoskiej telewizji, gdy zapytano ją o ludzi zaginionych podczas wojny w Bośni i Kosowie
    • Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, op. cit., s. 57.
  • Przecież nie byłam politykiem. W ogóle nie uprawiałam polityki. (…) Mój wpływ na niego [Slobodana Miloševicia] nie był większy niż ten, który normalni małżonkowie wywierają na siebie wzajemnie. Kiedy się żyje ze sobą, jest przecież normalne, że się te sprawy omawia. Niekiedy się rozumieliśmy, czasami nie.
    • Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, op. cit., s. 71.
  • Wciąż jeszcze uważam go za słodkiego i godnego miłości. Co mogę powiedzieć? Jest moim bohaterem.
    • Opis: o Slobodanie Miloševiciu.
    • Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, op. cit., s. 55.

O Mirjanie Marković[edytuj]

  • Jedno trzeba w [Slobodanie] Miloševiciu zrozumieć. W przeciwieństwie do większości mężczyzn na Bałkanach, w swoim życiu sypiał tylko z jedną, jedyną kobietą. Jego stosunek do Miry [Marković] stanowi klucz do zrozumienia Jugosławii w ostatnich dziesięciu latach.
  • Najpotężniejsza kobieta w serbskiej historii.
    • Autor: Slavoljub Đukić
    • Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, op. cit., s. 55.
  • Ona wygląda miło, prawie naiwnie. Jednak pod tą powierzchownością czyha coś niebezpiecznego.
    • Autor: Nebojša Čović
    • Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, op. cit., s. 59.
  • Zwracał się do niej wyłącznie językiem, jakim mówi się do dzieci. Używał zwrotów takich jak: mój koteczku lub zajączku. Odbierałem to jako okropnie komiczne, szczególnie gdy chodziło o tak poważne sprawy jak polityka.