Przejdź do zawartości

Maurice Maeterlinck

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Maurice Maeterlinck (przed 1905)

Maurice Polydore Marie Bernard Maeterlinck (1862–1949) – belgijski pisarz, laureat Nagrody Nobla.

  • Inteligencja jest to zdolność, przy której pomocy pojmujemy ostatecznie, że wszystko jest niepojęte.
  • Jak dziwnie umniejszamy rzecz, gdy staramy się ją wyrazić słowami.
  • Kiedy się nie ma, kogo się kocha, kocha się tego, kogo się ma.
  • Przyjrzawszy się dobrze samym sobie, musimy, zrzuciwszy pychę z serca, przyznać, iż zaliczamy się do istot najgorzej obronnie wyposażonych, nagich jak żadne inne, kruchych, mizernych, po prostu najnędzniejszych pod słońcem.
    • Źródło: Inteligencja kwiatów, rozdział Pochwała boksu
  • Trzeba człowiekowi nieskończoności i jej korelatu – niewiedzy bezgranicznej – by nie czuł się pośmiewiskiem czy ofiarą jakiegoś niewybaczalnego eksperymentu czy pomyłki nie do naprawienia. Można go było nie powoływać do życia, ale skoro został już wyrwany z nicości, należy mu się bezgraniczna przestrzeń i czas, o których dano mu wyobrażenie. Ludzkość ma prawo partycypować w tym wszystkim na równi z tym, który ją stworzył i za taką tylko cenę przebaczy to, że ją stworzono.
    • Źródło:Wielka tajemnica, rozdz. Wnioski, Wydawnictwo Pagamen, Kraków 1993, s. 174.
  • Trzeba żyć jak nowo narodzony anioł, jak kobieta, która kocha, lub jak człowiek, który ma umrzeć.
  • Wierzyć nie myśląc, jest prawie równie źle, jak myśleć, nie wierząc.
  • Zawsze mnie dziwi brak wiary u pobożnych i logiki u rozumnych.