Matt Groening

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Matt Groening

Matt Abram Groening (ur. 1954) – amerykański twórca filmów animowanych, producent telewizyjny i pisarz, twórca Simpsonów i Futuramy.

  • Ach, lubię wiele z najwcześniejszych odcinków, zwłaszcza te z Lisą. Kiedy Lisa po raz pierwszy spotyka Bleeding Gums Murphy'ego, swojego mistrza saksofonu. Byłem zdumiony, że show naprawdę poszedł, wziąwszy pod uwagę, jak krzykliwie rysowane były postaci.
    • Opis: z wywiadu udzielonego Guiness World Records
    • Źródło: Guinness World Records 2005, wyd. Panteon PPHiU SC, Wrocław 2004, ISBN 83-88925-71-7, tłum. Paweł Kruk, Dorota Strukowska, Patrycja Wojcieszyńska, Maria Zagrodnik, s. 189.
  • Był problem, to przecież ikona – jak umieścić Michaela Jacksona w świecie Simpsonów? Rozwiązaniem, do którego się przyznaję, przynajmniej jako autor pomysłu, bo nie pisałem scenariusza – było napisanie dla niego roli stukilowego białego faceta, któremu wydaje się, że jest Michaelem Jacksonem. Trzymaliśmy kciuki, żeby zaśmiał się podczas czytania scenariusza – i tak się stało.
    • Opis: opowiadając o udziale Michaela Jacksona w sezonie trzecim Simpsonów.
    • Źródło: Bartek Koziczyński, 333 popkultowe rzeczy… lata 90., wyd. Vesper, Poznań 2011, ISBN 978-83-7731-064-9, s. 466.
  • Mama uwielbia serial i jest dumna. Ojciec nie. Wstyd powiedzieć, ale był zakłopotany sceną, w której samochód zepsuł się na środku pustyni i Homer kazał Marge nieść do miasta przebitą oponę. Powiedziałem: „Tato, nigdy nie przeszkadzało ci, jak przez wszystkie lata Homer dusił Barta”…
    • Źródło: Bartek Koziczyński, 333 popkultowe rzeczy… lata 90., wyd. Vesper, Poznań 2011, ISBN 978-83-7731-064-9, s. 465.
  • Moja rada dla dzieciaków, które chcą pracować w TV, to nie spędzać całego czasu na jej oglądaniu! Jedną z kwestii związanych z pracą w TV jest to, że TV jest jak żarłoczna bestia… Musisz ją ciągle karmić. Zapełniajcie więc mózg kulturą, historią, nauką i polityką, a świetnie sobie poradzicie w TV.
    • Opis: z wywiadu udzielonego Guiness World Records.
    • Źródło: Guinness World Records 2005, wyd. Panteon PPHiU SC, Wrocław 2004, ISBN 83-88925-71-7, tłum. Paweł Kruk, Dorota Strukowska, Patrycja Wojcieszyńska, Maria Zagrodnik, s. 189.
  • Moje rodzinne korzenie sięgają Norwegii i Niemiec. Dwóch najmniej zabawnych grup etnicznych w historii świata. Jak trafiłem do świata kreskówek, pozostaje zagadką.
    • Źródło: Bartek Koziczyński, 333 popkultowe rzeczy… lata 90., wyd. Vesper, Poznań 2011, ISBN 978-83-7731-064-9, s. 463 i 465.
  • Nie dbam o nagrody, ale znaleźć się w Księdze rekordów to naprawdę coś. Czegoś takiego nigdy się nie spodziewałem i cieszę się, że to rekord, z którego można być dumnym. Są też takie rekordy, których nie chciałoby się zdobywać! Cieszę się, że to nie siedzenie w fasoli w sosie pomidorowym!
    • Opis: z wywiadu udzielonego Guiness World Records.
    • Źródło: Guinness World Records 2005, wyd. Panteon PPHiU SC, Wrocław 2004, ISBN 83-88925-71-7, tłum. Paweł Kruk, Dorota Strukowska, Patrycja Wojcieszyńska, Maria Zagrodnik, s. 189.
  • Rysowałem bardzo szybko, wielkie storyboardy, a animatorzy po prostu je kalkowali. Myślałem, że to w stylu Jamesa Thurbera. Ale jak zobaczyłem, że musimy pracować ciężej, by osiągnąć to, co chcemy. Poza tym mieliśmy bardzo skromny budżet. Dopiero po dwóch sezonach dostaliśmy większe środki.
    • Opis: o pracy nad pierwszymi odcinkami Simpsonów.
    • Źródło: Bartek Koziczyński, 333 popkultowe rzeczy… lata 90., wyd. Vesper, Poznań 2011, ISBN 978-83-7731-064-9, s. 465.
  • Stworzyłem te postaci i nazwałem je imionami ze swojej rodziny, dodając Barta, co jest anagramem od „brat”.
    • Źródło: Bartek Koziczyński, 333 popkultowe rzeczy… lata 90., wyd. Vesper, Poznań 2011, ISBN 978-83-7731-064-9, s. 465.
  • Wiedziałem, że podobają mi się rzeczy, które cieszą małą grupkę ludzi. Lubię też jednak rzeczy mainstreamowe. W ramach eksperymentu chciałem zobaczyć, jak wiele tego, co lubię, mogę przemycić do kultury masowej. To był mój cel. A równocześnie chciałem, żeby serial podobał się jak największej liczbie osób.
    • Źródło: Bartek Koziczyński, 333 popkultowe rzeczy… lata 90., wyd. Vesper, Poznań 2011, ISBN 978-83-7731-064-9, s. 466.