Mata Hari

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mata Hari

Mata Hari (właśc. Margaretha Geertruida Zelle; 1876–1917) – holenderska tancerka i szpieg.

  • Moje życie stało się puste i jałowe bez niego.
  • Nie wiem… Myślałam, że wszystkie kobiety, które zmuszone są uciekać od męża, jadą do Paryża.
    • Opis: uzasadniając swój wyjazd do Paryża
    • Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, tłum. Agnieszka Tynecka, Tomasz Bednarowicz, Robert Foltyn, Time after Time. International, Los Angeles-Łódź 1991, ISBN 8390036002, s. 60.
  • Nie zna mnie. A to dobre! Ma staruszek tupet!
    • Opis: gdy żona generała Messiny’ego (starego i trwożliwego kochanka Maty Hari) prosiła o zwolnienie go z obowiązku świadczenia w jej procesie, „gdyż jej mąż nie tylko nie zna, ale nigdy nie słyszał o oskarżonej”.
    • Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 63.
  • Nigdy nie umiałam dobrze tańczyć. Ludzie przychodzili mnie oglądać, bo byłam pierwszą, która ośmieliła się publicznie występować zupełnie nago.
    • Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 60.
  • Prostytutka? Tak. Ale zdrajczyni? Nigdy!
    • Opis: słowa, które miała wypowiedzieć w trakcie procesu
  • To już chomik ma większego, a się tak nie chwali.
    • Opis: gdy była napastowana w wieku 13 lat przez pedofila, który namawiał przyszłą Matę Hari do dotknięcia swego penisa
    • Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 58.
  • Zawsze ten sam schemat. On – rozwalony, nagi, wielki, ze sterczącym buhajskim bindasem i ja – jęcząca, zagryzająca wargi, z rozstawionymi nogami, nadstawiająca się na wszystkie sposoby. A mąż: pan i władca; pan – żąda! Utrzymuje, płaci, więc żąda!
    • Opis: o swym pierwszym małżeństwie
    • Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 59.
  • Źrenica Poranka.
    • Mata Hari (jęz. malajski)
    • Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 60.

O Macie Hari[edytuj]

  • Chociaż miała dobrą odpowiedź na każde pytanie, zrobiła na mnie niekorzystne wrażenie.
  • Giętka niczym liana, pręży się jak wąż zahipnotyzowany dźwiękami fletu zaklinacza. Czasem jej elastyczne ciało jakby bucha strzelistym płomieniem, by nagle zastygnąć w środku swawoli w jakimś brutalnym geście. Mata zrywa klejnoty okrywające jej piersi, a jej nagie ciało rzuca ekstatycznie drżący cień. Uderza powietrze rozrzuconymi ramionami, jej długie, ciężkie włosy chłoszczą nieustępliwą noc.
    • Autor: Edouard Lepage (krytyk teatralny)
    • Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 60.
  • Ludzie, którzy wpadali w zachwyt i pisali tak entuzjastycznie o osobie i talencie Maty Hari, muszą się teraz zastanawiać, co za zbiorowe urojenie zawładnęło nimi. (...) Jej taniec i hinduski styl były nie lepszej jakości niż zwykłe stepowanie w tanim musicalu (...). Ona ma być orientalna? Nie wygłupiajcie się. Hamburg albo Rotterdam, no, Berlin!
  • (…) na skutek nadużyć w dziedzinie miłości osiągnęła już rozwarcie na trzy palce!
    • Autor: Rudolph MacLeod
    • Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 59.
  • Po starannym przeszukaniu i nieznalezieniu niczego uznałem, że nie mam wystarczających powodów, aby odmówić jej wejścia na statek.
  • Przystojna, pewna siebie, dobrze i modnie ubrana, w płaszczu z wyłogami z futra szopa i w takim kapeluszu.