Maksymilian Tchoń

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maksymilian Tchoń (ur. 1987) – polski poeta i eseista.

Podczas wieczoru autorskiego.
  • cicho, w milczeniu Nieba

    pojadę, tak pojadę

    i kwiaty na obwolucie
    złożę Ci w podzięce

    w ten burzowy, niewinny dzień
    • Wyprawa przez Ksanthos, z tomu: Niecierpliwy, Miniatura, Kraków 2013, s. 77.
  • niczym Fler i jego znamiona
    niczym Zimmer i jego akordy
    niczym Beksiński i jego zarysy kształty
    niczym Beethoven i jego etiudy
    dziś ja piszę na nowo swoją
    „Pieśń nową” zdzieram z siebie jarzmo
    cierpliwej obelgi ponieważ ci którzy nazywają mnie Poetą
    bo ci którzy trwają w swoich postanowieniach
    bo ci którzy mówią że jestem Milion
    bo ci
    bo ci
    w katedrach dźwięku Maxima
    Longa Breve
    • Ars poetica, z tomu: Ars poetica, Adam Marszałek, Toruń 2015, s. 55.
  • powściągnijże dramat jednostki wybitnej
    pomniejsz, zminimalizuj a w odwecie
    przybiją cię pierwszym gwoździem do sosny
    z sokiem wypłynie twój pigment i ty jak

    nowo narodzony zdefiniujesz na nowo
    piękno i brzydotę
    • Niech się stanie, z tomu: Opracowanie edytorskie, Nowy Świat, Warszawa 2015, s. 49.
  • zaogniony konflikt w poezji
    sprzeczność interesów
    ranny i trup w białej strofie
    domaga się godnego

    odniesienia
    • Poeci wyklęci, z tomu: Potępiony, Nowy Świat, Warszawa 2016, s. 5.