Maksymilian Tchoń

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maksymilian Tchoń

Maksymilian Tchoń (ur. 1987) – polski poeta i eseista.

  • – choć nie jestem polityczny
    chcę widzieć po lewicy dziecko

    po prawicy żonę
    • Źródło: Kochanka, z tomu: Kolor po dniu Teoria geocentryczna, Episteme, Lublin 2018, s. 46.
  • cicho, w milczeniu Nieba

    pojadę, tak pojadę

    i kwiaty na obwolucie
    złożę Ci w podzięce

    w ten burzowy, niewinny dzień
    • Źródło: Wyprawa przez Ksanthos, z tomu: Niecierpliwy, Miniatura, Kraków 2013, s. 77.
  • niczym Fler i jego znamiona
    niczym Zimmer i jego akordy
    niczym Beksiński i jego zarysy kształty
    niczym Beethoven i jego etiudy
    dziś ja piszę na nowo swoją
    „Pieśń nową” zdzieram z siebie jarzmo
    cierpliwej obelgi ponieważ ci którzy nazywają mnie Poetą
    bo ci którzy trwają w swoich postanowieniach
    bo ci którzy mówią że jestem Milion
    bo ci
    bo ci
    w katedrach dźwięku Maxima
    Longa Breve
    • Źródło: Ars poetica, z tomu: Ars poetica, Adam Marszałek, Toruń 2015, s. 55.
  • nie pomylę się chyba, jeśli stwierdzę, że pod górę łatwiej jest zapodziać kilka kilogramów
    lecz czy to odciąży nas z grzechu? który tak mocno trzyma się ludzkiej natury i z kwiatem
    nazwanym orchidea zamieni drogę na stok po którym spłynie ostatnia łza wyrwana nauce

    wiem, że twoim celem jest moje zbawienie daj mi tę ławkę niech odpocznę na bezlistnym
    drzewie pomalowanym krwią z ran gorejących ciepłem wszechświata
    • Źródło: Na podstawie „Dziennika z podróży ’85” Ryszarda Krynickiego, z tomu: Femme. Parafraza z pamięci, Mamiko, Nowa Ruda 2017, s. 75.
  • powściągnijże dramat jednostki wybitnej
    pomniejsz, zminimalizuj a w odwecie
    przybiją cię pierwszym gwoździem do sosny
    z sokiem wypłynie twój pigment i ty jak

    nowo narodzony zdefiniujesz na nowo
    piękno i brzydotę
    • Źródło: Niech się stanie, z tomu: Opracowanie edytorskie, Nowy Świat, Warszawa 2015, s. 49.
  • zaogniony konflikt w poezji
    sprzeczność interesów
    ranny i trup w białej strofie
    domaga się godnego

    odniesienia
    • Źródło: Poeci wyklęci, z tomu: Potępiony, Nowy Świat, Warszawa 2016, s. 5.
  • Kolorem
    W dowodzie tożsamości
    Moja tożsamość:
    Światowa
    Przynależność:
    Do idei
    Dobór słów:
    Omylny
    Język: miłości i nadziei

    Czystość: sumienia

    Wolność:
    Słowa a niewola
    Pokusy
    • Źródło: * * * Wolno mi, z tomu: Wiedziałem, Episteme, Lublin 2020, s. 31-32.
  • usiedliśmy w domu, przed domem
    na ławce z ażurowego tworzywa,
    świat imał się końcowi zachodząc
    hebanowym niebem. na linii brzegowej
    naszej przystani cumowało wiele łodzi,
    były to najprawdopodobniej żaglówki
    czeskiego pochodzenia, odarte feerią
    ze skórzanego anturażu.

    ciche odgłosy września przenikał
    pot ze spalonego słońcem ciała. nasza
    matka ziemia wydobywała ostatnie
    westchnienia przygranicznego torfu.
    i my, i my pogodni, ciągle lecz bez
    ustanku słuchaliśmy swoich słów. (…)

    ja trzymając
    krucyfiks w ręku odliczam prostacko:
    pycha charakteru
    chciwość duszy
    nieczystość ciała
    zazdrość zmysłów
    nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu.
    Panie nad swoim
    istnieniem, ośmielam się mówić
    tylko oko w oko słowami:
    raduję się że mogę
    brać udział

    w tym ziemskim „dziwowisku”
    • Źródło: Oddalenie. Poemat., z: Antologia Poetów Polskich 2017, Pisarze.pl, Warszawa 2017, s. 573-574.
  • moim powołaniem jest pisać
    że najlepsze święta to te oparte o słowo
    i uświęcone zaklęty w drewnie
    mały żołnierzyk spogląda zawsze
    w tę samą stronę
    ciężar geniuszu i lekkość tradycji
    jezusek spoglądający dostępuje wiedzy
    tysiąclecia

    internowany bohater
    sługa słowa staje się wielkim
    święta dochodzą swej istoty
    ostatni rozkaz i przemienione ciało
    symbole epoki i taniec ludzkiego mrowiska
    gdzieś czerwony dywan
    taniej literatury niesie legendę w nieskończoność
    przepowiednią ogłaszając
    przełomową północ
    • Źródło: Spisane słowa dają tomy, z tomu: Człowiek z końca frazy, Bel-Druk, Tarnów 2016, s. 36.