Przejdź do zawartości

Maja Staśko

Dodaj linki
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Maja Staśko (2022)

Maja Marika Staśko (ur. 1990) – polska dziennikarka, scenarzystka, aktywistka, feministka.

Hejt polski (2022)

[edytuj]

(Wydawnictwo Ha! art, Kraków 2022, ISBN 9788366571587)

  • Byłam flakiem. Czułam się winna, bo to przecież nic takiego – ten hejt. Bo ja tu odzyskuję sprawczość. Bo mam mocny materiał na książkę. Mocną to ja mam traumę. Więc znów muszę ugrząść w łóżku i przesypiam. Regeneruję się.
    • Źródło: s. 342.
  • Dlaczego miałoby mnie martwić, że ktoś nie chce mnie tknąć kijem przez szmatę? Ja nie chcę, żeby ktokolwiek mnie dotykał kijem przez szmatę. Więc naprawdę nie martwi mnie, że nikt tego nie robi. Martwiłoby, gdyby bez mojej zgody robił.
    • Źródło: s. 65.
  • Facet, który nie pyta, tylko bierze, ma swoją nazwę: gwałciciel.
    • Źródło: s. 81.
  • Jeden z hejterów zachęcających mnie do zabicia się skasował konto na Twitterze, gdy napisałam mu, że to przestępstwo i zgłoszę do prokuratury. Brak wiedzy dotyczącej cyberprzestępstw i tego, jak mogą działać na człowieka, jest przerażający.
    • Źródło: s. 325.
  • Moje ciało przez sam fakt istnienia nikogo nie molestuje. Molestowanie to działanie, nie istnienie. Na plaży też nikt nikogo nie molestuje gołą klatą tylko dlatego, że ją ma.
    • Źródło: s. 102.
  • Od wczoraj mam dziesiątki komentarzy pod zdjęciem w koszulce bez stanika. Mężczyźni oceniają, że ruchaliby albo nie tknęliby kijem. Kogo to interesuje, co byście robili? I tak tego nie zrobicie, bo nie ma mojej zgody. Czy wy ogarniacie, że do jakichkolwiek relacji potrzeba zgody?
    • Źródło: s. 75.
  • Powiem wam, że zbanowanie agresywnego hejtera jest niesamowicie wyzwalające.
    • Źródło: s. 333.
    • Zobacz też: hejter
  • Pozdrawiamy wszystkich rasistów! Mam nadzieję, że przepracujecie swoje problemy i przestaniecie krzywdzić ludzi. Dyskryminacja to przemoc. A sprawcy przemocy mogą się leczyć i zmieniać.
    • Źródło: s. 188.
  • Wielu mężczyzn wciąż wierzy, że Ziemia kręci się wokół mężczyzn, a nie wokół Słońca.
  • Współczuję każdej kobiecie komentującej piłkę nożną. I nie dziwię się, że zawodowo jest ich tak niewiele. Liczba komentarzy o tym, że mam iść do garów i podać piwo mężowi to jakiś absurd. W środowisku piłkarskim wciąż są lata 90.

Inne

[edytuj]
  • Ból jest trudny do opowiedzenia komuś, nawet lekarz do jego opisania stosuję skalę od 1 do 10, bo nie jest w stanie oszacować go w inny sposób. Ten ból jest najbardziej realny dla nas samych i najmniej realny dla wszystkich wokół, co jest trudne, bo czujemy wtedy, że nie jesteśmy w stanie dać dowodu swojego cierpienia. Kiedy do tego latami słyszymy, że taka nasza uroda, że wszystkie kobiety tak mają, że się nad sobą użalamy, czujemy, że nasza wiarygodność jest zerowa. Nikt nam nie wierzy w nasz ból.
  • Do Sejmu dostają się tylko ludzie z kontaktami, pieniędzmi i czasem. To zawsze w ten czy inny sposób uprzywilejowani ludzie – a zatem średnio reprezentatywni dla całego społeczeństwa. Nie dziwi mnie niechęć do klasy politycznej, bo cały ten system ustawiony jest pod najsilniejszych. Cenię wysiłki osób, które przywilej wykorzystują do tego, żeby pomagać i stawać po stronie słabszych, ale to w polityce nie powinny być wyjątki, tylko norma. Politycy mają służyć ludziom w poprawie życia, a nie ludzie politykom do rozwijania kariery.
  • Kult harówki jest w Polsce powszechny, także w aktywizmie: nie spać, nie jeść, być robotem. Ja sama czułam się w tym kiedyś dobrze – nawet jak mdlałam ze zmęczenia, to czułam, że w ten sposób pokazuję innym, że pracuję. To przecież absurd, ale niestety aktywiści nie są wolni od wyniszczania się w imię neoliberalnego systemu.
  • Mam natomiast wrażenie, że Malik stał się przez mój udział w walce bardziej widoczny na lewicy, czyli w mojej przestrzeni. Ale tego też nie uznaję za coś negatywnego, bo sądzę, że lewica, która przymyka oczy na tak ważne społecznie zjawiska jak seksizm w piosenkach, nie jest najlepszą lewicą. Warto być blisko rzeczywistości.
  • Może czasem ten moment bez nadziei jest momentem przejściowym, potrzebnym do tego, żeby na nowo nadzieję odzyskać?
  • Myślę, że jako ruchy feministyczne faktycznie jesteśmy w momencie po rewolucji i teraz trzeba sobie z tym jakoś poradzić i zdecydować co dalej. Już nie jesteśmy w pędzie i w gniewie. Jesteśmy pewnie bardziej właśnie w wycieńczeniu, w smutku, w zajmowaniu się sobą, swoim zdrowiem, które wraz z kolejnymi latami pewnie może być coraz gorsze.
  • Myślę, że wstawiam więcej infografik niż własnych zdjęć. A z kolei jeśli zdjęcie wprost nawiązuje do jakiejś kwestii, to wydaje mi się adekwatną ilustracją. Tak jak w przypadku wpisu o zaburzeniach zdrowia psychicznego powodowanych hejtem, który zilustrowałam zdjęciem, po publikacji którego spadła na mnie fala hejtu.
  • Na początku starań o ciążę myśleliśmy, że to jest tylko nasze. Kiedy zaczęli w tym procesie uczestniczyć lekarze różnych specjalizacji, byliśmy zobligowani do tego, żeby otworzyć się na bardzo intymne sytuacje z naszego życia.
  • Nikt nie zapracował sobie na niesprawiedliwość, nierówne traktowanie nie może być karą. Niesprawiedliwość oznacza, że mężczyznom łatwiej osiągać sukcesy i mieć znaczący głos w przestrzeni publicznej, z kolei kobiety nie są szanowane ze względu na swoje działania. Dzielenie społeczeństwa na dwie części – jedną mającą władzę i przywileje, a drugą ich pozbawioną – to absurd i kolejna forma przemocy.
  • Osób aktywistycznych jest wiele, a jako ruch potrzebujemy różnych działań. Stwierdziłam, że skoro mam taką możliwość, to zostanę aktywistyczną celebrytką – dobrze wiem, z kim i dlaczego walczę, nie chcę przynależeć do świata celebrytów ze względu na poglądy czy postawy.
  • Polska moich marzeń to taka, w której nie ma feministek. Nie ma, bo nie ma patriarchatu. To taka Polska, gdzie nie ma działaczek w wolnym czasie pomagającym ofiarom gwałtów, osobom w niechcianych ciążach, w kryzysie bezdomności, osobom z odziedziczonymi długami czy tym, którym brakuje na pieluchy dla dziecka.
  • Polskość to była dla mnie za ciasna sukienka, którą chcesz zrzucić, bo się wpija, robi rany i odciski. Dlatego rozumiem wszystkie osoby, które zrzucają ten pancerzyk polskości. Czasem na zawsze. Ale akurat ja teraz jestem na etapie, gdzie tu pocięłam, tam doszyłam, tutaj skróciłam tę niedopasowaną sukienkę, spodenki pod spód włożyłam, by móc robić gwiazdy i szpagaty – i dobrze się w niej czuję. To mój styl, już nie nadany całkowicie z góry, bez ustalania i wbrew mnie, tylko moja decyzja.
  • Pracując w korporacji mediowej, o której rozmawialiśmy, pomyślałam, że nigdzie nie zhańbię się bardziej niż tam. High League jest dla mnie mniej hańbiące niż tamto korpo, czyli clickbaity i wykorzystywanie ludzi dla zasięgów. Dodatkowo w High League to wykorzystywanie jest jakoś prościej opowiedziane.
  • Prawa biologii mówią, że facet może zajść w ciążę – co widzisz wyżej. Wystarczy, że nie jest cispłciowy. To czysta biologia!
    • Opis: komentarz pod zdjęciem osoby w widocznej ciąży.
    • Źródło: x.com, 6 czerwca 2023.
  • Problemem nie jest tu ktoś, kto się upił. Problemem jest to, że prezes partii organizuje wydarzenia w ramach swojej kampanii, na których promuje alkohol (swoją własną markę) i zachęca do picia – z dziesiątkami bardzo młodych osób na widowni. Zgarnia kasę na promocji alkoholu, także na oczach niepełnoletnich. A argumenty broniących go ludzi bagatelizujące wpływ piwa – sam obala swoim zachowaniem. Piwo to alkohol. Piwo uzależnia. Piwem można się upić.
  • Reportaż jest olbrzymią odpowiedzialnością, którą bierzesz na siebie za drugiego człowieka – za to, jak on zostanie odebrany, jakie będzie czytał komentarze, co się pojawi na jego temat. Ta odpowiedzialność jest już dla mnie bardzo przytłaczająca. Wiem, że reportażem można zrobić mnóstwo dobrego, ale można też – nawet nie chcąc – skrzywdzić.
  • W trakcie in vitro ciało często jest medykalizowane i my czujemy, że ono bardziej należy do lekarzy niż do nas. Stąd ten strach przed dotykiem. Bałam się dotykać zwłaszcza tych sfer intymnych, bo jeśli zrobię coś nie tak, to zepsuję robotę lekarza.
  • Widziałam już tyle wypalonych aktywistek, tyle osób zniszczonych przez nadmierną pracę, tyle matek rozwalonych przez poświęcenie i obciążanie ich całą pracą opiekuńczą i domową, że naprawdę chciałabym zobaczyć alternatywę. Tak bardzo. I gdy patrzę teraz na Agnieszkę Dziemianowicz-Bąk, to po prostu się boję i jest mi przykro. Kampania nie jest i nigdy nie powinna być ważniejsza niż zdrowie i życie.
  • Wiedziałam, że na lewicy będzie dyskusja, ale uznałam, że to dobrze, bo będzie ona dotyczyć strategii, jakie podejmujemy w ramach kapitalizmu, żeby z nim walczyć. Ostatecznie po podliczeniu plusów i minusów uznałam, że chcę wziąć udział w High League. Zwłaszcza, że kończyłam już wtedy pracę w korporacji mediowej i zastanawiałam się, co dalej robić. Mogłam iść do innej korporacji i działać na podobnych zasadach, które wydawały mi się wtedy już skrajnie szkodliwe, albo zrobić coś innego.
  • Zdecydowanie wolę złość od smutku. Złość napędza i daje kopa do działania, a smutek zatrzymuje i każe się skupiać na tym co trudne.
Źródło: „https://pl.wikiquote.org/w/index.php?title=Maja_Staśko&oldid=631877”