Lucjan Rydel

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lucjan Rydel

Lucjan Rydel (1870–1918) – polski poeta i dramatopisarz.

Betlejem polskie[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Betlejem polskie.
  • Diabłu swą sprzedałeś duszę,
    Więc ja jego słuchać muszę.
    • Postać: Śmierć do Heroda
  • Do mnie, do mnie,
    ja z tobą zatańczę,
    Okrutniku srogi.
    Ha, do tańca drżą ci nogi!
    • Postać: Śmierć do Heroda

Inne[edytuj]

  • Ani ty moja, anim ja twój.
    • Źródło: Hania, VII, w: Poezye, wyd. Księg. D. E. Friedleina, Warszawa 1901, s. 71.
  • Ludzie o wiele są lepsi, niż mogą się wydać na oko,
    W sercu najgorszym jest coś, co zasługuje na cześć:
    Wnet by ten klejnot rozbłysnął ukryty w ciemnościach głęboko,
    Ale potrzeba by wprzód światło do duszy tej wnieś.
    • Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku, wyb. Paweł Hertz, Władysław Kopaliński, Warszawa 1975, PIW, s. 424.
  • Oczy kłamać nie powinny
    Sercu, które im dowierza.
    • Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej..., op. cit., s.
  • Pókim żywa, nie żałuj
    Ino całuj mnie, całuj,
    Królewiczu sokole!
  • Tak mało na świecie dobroci,
    a tyle jej światu potrzeba...
    Nią życie jak słońcem się świeci,
    nią ziemia się zbliża do nieba.
    • Źródło: Dobroć, 1909
  • Wszelka utopia jest ptakiem, którego w pokoju zamkniono:
    W oknach nie widzi on szyb, więc ufa rozmachom swych piór.
    • Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej..., op. cit., s. 425.
    • Zobacz też: utopia
  • Znosiłem jak anioł cierpliwie
    Ból wszelki, o ile był... cudzy;
    A teraz ogromnie się dziwię,
    Że mogą mój znosić tak drudzy.
    • Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej..., op. cit., s. 425.
Wikisource