Lolita (film)

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lolita – film obyczajowy produkcji amerykańsko-francuskiej z 1997 roku; reż. Adrian Lyne. Scenariusz napisał Stephen Schiff.

Humbert Humbert[edytuj]

  • Była sama... bawiła się sama o poranku. Stała tak... wysoka... 147 cm... w jednej skarpetce... Ale w moich ramionach była zawsze... Lolitą.
  • Była światłem mego życia. Płomieniem mych lędźwi. Moim grzechem... Moją duszą... Lolita.
  • Cokolwiek przydarzy się chłopcu latem gdy ma 14 lat... odciska się na całym jego życiu...
  • Nie, nie dotykaj mnie. Umrę jeśli mnie dotkniesz.
  • Przyglądałem się jej... Była tylko głuchym echem nimfetki sprzed wielu lat. Ale kochałem ją... taką... z dzieckiem innego mężczyzny. Nie obchodziła mnie jej przeszłość... Ale kocham ją... jako taką Lolitę, jaką jest teraz, dojrzałą, bladą z dzieckiem innego mężczyzny...
  • Ten hotel który widzisz, to Mirana... Należał do nas. Ona chciała być pielęgniarką... Ja chciałem być szpiegiem... Oboje w tym momencie, beznadziejnie w sobie zakochani... Cztery miesiące później, zmarła na tyfus. Wstrząs po jej śmierci zamroził we mnie coś. Dziecko, które kochałem, odeszło... Lecz nie przestawałem jej szukać. Nawet długo potem, gdy zostawiłem daleko za sobą swoje dzieciństwo. Jak widzisz, trucizna drążyła ranę... a ta nie chciała się zagoić.
  • Wszystko, co słyszałem, to gwar rozbawionych dzieci. Nic innego... I wiedziałem, że beznadziejnością jest nie brak Lolity u mego boku... lecz nieobecność jej głosu w tym gwarze...