Katarzyna Sójka-Zielińska

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj

Katarzyna Sójka-Zielińska (ur. 1931) – polska historyk prawa, zajmująca się zagadnieniami historii powszechnej państwa i prawa, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warszawskiego.

  • Historia pokazuje, jak łatwo jest przekroczyć barierę dzielącą prawo od bezprawia. Z doświadczeń historycznych czerpiemy drastyczne przykłady zastępowania litery prawa swoistą "aksjologią". To rewolucja bolszewicka nakazywała sędziom kierować się nie prawem - skazanym na wyrzucenie wraz z wszelkimi burżuazyjnymi przeżytkami epoki caratu - ale "rewolucyjnym sumieniem" bądź też "rewolucyjną świadomością prawną". Identyczne przesłanki kierowały retoryką i praktyką hitlerowskich trybunałów. W owych straszliwych "czasach pogardy" pogardzano również prawem. Wyroki wydawano nie na podstawie prawa, ale kierując się narodowosocjalistyczną świadomością bądź po prostu "zdrowym odczuciem narodowym" - "gesundes Volksempfinden"...
    • Źródło: Katarzyna Sójka-Zielińska, Drogi i bezdroża prawa. Szkice z dziejów kultury prawnej Europy, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław-Warszawa 2000, ​ISBN 8304045168​, s. 55.
  • [Jedną] z (...) iluzji była wiara oświeceniowych myślicieli we wszechmoc idealnego Prawodawstwa, przeświadczenie, że można je zbudować w oderwaniu od prawa dotychczasowego, kierując się jedynie zapisanymi w ludzkich sercach i umysłach uniwersalnymi regułami praw natury. W odróżnieniu od wszystkich podejmowanych w przeszłości przedsięwzięć ustawodawczych, które polegały na ulepszaniu istniejącego prawa, jego ujednolicaniu i racjonalnej systematyzacji, aspiracją myślicieli Oświecenia było zburzenie wszystkich zastanych urządzeń prawnych i zbudowanie – ex nihilo – nowego od samych fundamentów systemu prawa. Lapidarnie wyrazi tę myśl Voltaire w swym Słowniku filozoficznym: „Chcecie mieć dobre prawa? Spalcie wszystkie, jakie macie i napiszcie nowe!”