Katarzyna Bogucka-Krenz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Katarzyna Bogucka-Krenz

Katarzyna Bogucka-Krenz (ur. 1953) – polska poetka, powieściopisarka i tłumaczka.

24 podróże z życia kobiety[edytuj]

  • Central Station to podobno dzieło architekta
    które chyba istnieje naprawdę
    ale jest tak daleko, że trudno mi sprawdzić
    czy ludzie (i ten architekt) nie kłamią
    to ponoć splot słoneczny całego układu
    królowa matka w plastrze bez geometrii
    oko dinozaura w ciele atlantyckiego cyklonu
  • Dobrze jest nie być tu i teraz
    tylko gdzie indziej
    i dawno temu
    albo gdzie indziej
    i może jeszcze kiedyś
    • Źródło: Spacer po Kew Gardens
  • jem i śpię – zwykła codzienność
    bez podszewki z tęsknoty
    czasem tylko, tylko czasem
    dodam zielone zaklęcie, kilka słów
    o tym, jak lśniący jest fiolet bakłażana
    o tym, jak biała może być noc
    (…)
    • Źródło: Białe noce w Oslo
  • Muszę stanąć na krawędzi twego cienia
    ściany świata odepchnąć z całej siły na boki
    wybacz, chcę spojrzeć na pestkę w jabłku ukrytą
    by zobaczyć zapach jabłka w jego istocie
    • Źródło: Ucieczka w głąb rzeczy

Muzyka godzin i pożegnań[edytuj]

  • Czuję w sobie tyle miłości różnych
    miłych, słodkich jak migdał i miód,
    a czasem zagubionych w drodze
    jak smutny podróżny, co chciał
    a może nie chciał do mnie przyjść.
    • Źródło: Miłość i gniew
  • Ranek wcześnie się budzi
    pachnący świeżym chlebem –
    dzień zagaduje do ludzi ciekawy
    co stanie lub co nie stanie się
    dzisiaj ich dziełem.
    • Źródło: Muzyka godzin

W ogrodzie Mirandy[edytuj]

  • Czasem czekamy, żeby ktoś nas obudził i powiedział nam, jak mamy żyć. Jakby inni wiedzieli lepiej od nas, jak mamy żyć, kim jesteśmy, choć to przecież nieprawda. Wszystko przez tęsknotę za nieokreślonym spełnieniem. Niemożliwym do spełnienia. Tylko ci się wydaje, że wiesz, czego pragniesz.
  • Zawsze to samo. Wydaje nam się, że nic ważniejszego niż nasze klęski, nieszczęścia i rozpacze. Że razem z nami powinien się rozpaść na kawałki również cały świat. A tymczasem świat trwa spokojnie nadal i życie toczy się utartym rytmem.