Kálmán Kalocsay

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kálmán Kalocsay (1891–1976) – węgierski poeta, tłumacz i językoznawca, esperantysta.

  • Wszystko przepadło. Już kopytem stuka
    Apokalipsę niosąca Chimera
    Na próżno serce zatrwożone szuka
    Przed nią ucieczki. Ta już krew wyżera.

    Już rwie łańcuchy, już oplata szyję
    Głupota, która ogarnia świat cały,
    A ja tym czasem, widząc wszystko, ryję
    Swój nowy sonet w swym kawałku skały.

    Gdy w noc czerwone uniosły się łuny
    I krzyk rozpaczy się rozległ dokoła
    Wieszcząc, że „Gotów w Imperium tabuny!”

    W Rzymie ktoś stanął i nie kryjąc czoła
    Wspomniał na czasy pokoju Augusta.
    I wers z Horacego wyszeptały usta.