Joanna d'Arc
Joanna d’Arc
Joanna d’Arc (właśc. Jeanne d’Arc, zwana Dziewicą Orleańską; ok. 1412–1431) – bohaterka narodowa Francji, święta katolicka, mistyczka średniowieczna.
- Jestem tu przysłana przez Boga, by was wygnać z całej Francji.
- Źródło: list do ks. Bedford, 29 marca 1429
- Jezus, Jezus, Jezus, Jezus!
- Opis: ostatnie słowa przed śmiercią.
- Źródło: Ostatnie słowa wypowiedziane przez świętych tuż przed śmiercią, gazetalubuska.pl
- Miły królu, oto dopełniła się radość Boga, który chciał, abym wyzwoliła Orlean i abym was przyprowadziła tu, do miasta Reims, abyście zostali ukoronowani. Chciał wskazać, że wy jesteście prawdziwym królem i tym, do którego musi przynależeć to królestwo Boga.
- Nie obawiam się zbrojnych ludzi. Jeśli napotkamy bandytów, mój Pan mnie obroni; On otworzy mi drogę pośród nich, abym dotarła do następcy tronu. Po to się narodziłam. Od czterech, a może pięciu lat moi bracia z Raju i mój Pan mówią mi o tym.
- Panie, ześlij Twego Ducha królowi!
- Powiadam ci w Imieniu Boga, że ty jesteś prawdziwym dziedzicem Francji i synem królewskim.
- Opis: do Karola VII Walezjusza.
- Przyszłam udzielić pomocy królestwu i wam. Król Niebios życzy sobie za moim pośrednictwem, namaszczenia i ukoronowania króla w Reims i abyście zostali namiestnikiem w Luy, prawdziwej siedzibie króla Francji!
- Opis: podczas pierwszej rozmowy z Karolem VII.
- Uważam, że Jezus Chrystus i Kościół stanowią jedno, i nie należy robić z tego trudności.
- Źródło: Akta procesu cytowane w Katechizmie Kościoła Katolickiego nr 795
- Wybaczam wam zło, jakie mi wyrządziliście. Kapłani, błagam, niech każdy z was ofiaruje za mnie mszę. Głosy pochodziły od Boga. Wszystko co uczyniłam, pochodziło z Bożego rozkazu. Moje objawienia pochodziły od Boga.
- Opis: krzycząc na stosie.
O Joannie d’Arc
[edytuj]- Francuzi, nie zapominajcie nigdy, że ojczyzna zrodziła się u nas w sercu kobiety, że powstała z jej czułości, z jej łez i krwi, którą za nas przelała.
- Autor: Jules Michelet, Jeanne d’Arc, Paryż 1888, s. 8.
- Jej siła pochodziła z pierwszego w historii połączenia dawnej wiary religijnej i nowego poczucia patriotyzmu. Bóg przemawiał do niej głosami świętej Katarzyny, świętego Michała i świętej Małgorzaty, ale nie nakazywał czystości, pokory ani życia duchowego, lecz działanie polityczne, mające ocalić kraj przed uciskiem obcych tyranów.
- Autorka: Barbara Tuchman, Odległe zwierciadło
- (…) Joanna, dobra Lotarynka, którą Anglicy spalili w Rouen
- (…) Jehanne la bonne Lorraine, qu'Englois brulerent à Rouan (fr.)
- Autor: François Villon, Ballade des dames du temps jadis (pol. Ballada o paniach minionego czasu) [w:] Le Grand Testament (1461)
- – Joanno! Szykuj się na śmierć!
Joanno! Szykuj się na śmierć!
– Dlaczego śmiercią mnie straszycie?
Wszystko najgorsze już poza mną
Dni rozciągnięte na torturach
Śmierć moim wybawieniem nazwą!
Łzy pot i krew co ze mnie uszły
Ciało zsuszyły na pergamin
Co spłonie szybko lecz bez duszy
Która powieje popiołami
Nad bladym światem pogrzebowo
Bo kłamstwem żyje wasze słowo!- Autor: Jacek Kaczmarski, Joanna d’Arc, 1978
- Królestwo zostało podniesione z kolan i przywrócone przez niewiastę – czego nie potrafiły dokonać setki mężczyzn (...). Och, jakaż to chwała dla kobiecego rodu.
- Autorka: Christine de Pisan, Opowieść o Joannie d’Arc (1429)
- Sławna Joanna udowodniła, że nie ma takiego cudu, którego francuska pomysłowość nie potrafiłaby stworzyć, gdy zagrożona jest narodowa niepodległość.
- Autor: Napoleon Bonaparte
- Opis: w 1803.
- Źródło: Henri Guillemin, Jeanne dite Jeanne d’Arc, Paryż 1970, s. 306–307.