Henri Bergson

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Henri Bergson

Henri Bergson (1859–1941) – francuski filozof, noblista.

Ewolucja twórcza (1907)[edytuj]

(fr. L'Évolution créatrice; wyd. Warszawa 1967; tłum. F. Znaniecki)

  • Gdybyśmy mogli odrzucić wszelką pychę, gdybyśmy, chcąc zdefiniować nasz gatunek, trzymali się ściśle tego, co jest niezmienną cechą człowieka i jego inteligencji, jaka ujawnia się w okresach historycznych oraz prehistorycznych, powiedzielibyśmy nie Homo sapiens lecz Homo Faber. Pokrótce – inteligencja, rozważana ze względu na to, co wydaje się być jej oryginalną właściwością, jest zdolnością wytwarzania sztucznych przedmiotów, zwłaszcza narzędzi do wytwarzania narzędzi i do nieograniczonego różnicowania produkcji.
    • Opis: zapewne pierwsze historyczne użycie zwrotu Homo Faber (człowiek – wytwórca) jako określenia gatunku ludzkiego.
  • Trwanie jest to ciągły postęp przeszłości, która wgryza się w przyszłość i nabrzmiewa, idąc naprzód.
    • Źródło: s. 22

Inne[edytuj]

  • Być inteligentnym to bardzo męczące.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
  • Cierpienie jest rzeczywistością straszną i czymś nieznośnym jest taki optymizm, który zło definiuje a priori jako mniejsze dobro.
  • Czasami cierpimy, dlatego że mamy zbyt wyszukane upodobania i sztuczne potrzeby.
  • Człowiek winien dać tyleż wysiłku w upraszczanie swego życia, ile go daje w komplikowanie.
  • Czysta teraźniejszość to nieuchwytny postęp przeszłości pożerającej przyszłość. W rzeczywistości wszelkie doznania są już wspomnieniami.
  • Dusza ludzka jest częściowo zjednoczona z Bogiem, a częściowo niezależna.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • Gdy się całe życie poświęciło na szukanie prawdy, spostrzega się, że lepiej by było użyć je na czynienie dobrze.
  • Inteligencje charakteryzuje niepojmowanie życia.
  • Istnieć znaczy zmieniać się, zmieniać się to dojrzewać, dojrzewać zaś to nieskończenie zmieniać siebie samego.
  • Istnieją zmiany, ale nie ma pod zmianą rzeczy, które się zmieniają; zmiana nie potrzebuje substratu. Istnieją ruchy, ale nie ma przedmiotu bezwładnego, niezmiennego, który by się poruszał: ruch nie implikuje czegoś, co się porusza.
    • Źródło: Postrzeżenie zmiany w: Myśl i ruch. Dusza i ciało, Warszawa 1963, tłum. P. Beylin i K. Błeszyński, s. 119.
  • Istnieje co najmniej jedna rzeczywistość, którą ujmujemy wszyscy od wewnątrz, za pomocą intuicji, a nie zwykłej analizy.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • Materia – to język, którym Bóg do nas mówi.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • Nasz ból przedłuża się i zwiększa nieskończenie na skutek refleksji, jakiej nad nim dokonujemy.
  • Od wieków pojawiają się ludzie, których zadanie polega na tym, aby widzieć i ukazywać nam to, czego nie dostrzegamy w sposób naturalny. Ludźmi tymi są artyści.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • Poznanie docierające do istoty rzeczy operuje intuicją.
  • Punkt spotkania woli człowieka i woli Boga jest właśnie tym, co nazywamy materią.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • Religia umacnia i utrzymuje w dyscyplinie.
    • Źródło: Przykazania etyki prawniczej: księga myśli, norm i rycin, oprac. Roman Tokarczyk, wyd. Wolters Kluwer Polska, s. 63.
  • Sztuka pisarza polega przede wszystkim na tym, abyśmy czytając go, zapominali, że posługuje się on słowami.
  • Trzeba działać jak człowiek myślący, trzeba myśleć jak człowiek czynu.
    • Il faut agir en homme de pensée et penser en homme d'action. (fr.)
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • U istoty świadomej nie ma nigdy dwóch chwil identycznych.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • Wszystkie drogi dobra i prawdy prowadzą do Ewangelii.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • Zabobonne są tylko istoty inteligentne.

Zobacz też: