Hans Magnus Enzensberger

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hans Magnus Enzensberger (2006)

Hans Magnus Enzensberger (1929–2022) – niemiecki poeta, socjolog i publicysta.

  • Tak, ta wieczna zrzęda
    działa mi często na nerwy.
    Ale co mogę zrobić?
    Nierozdzielni jesteśmy,
    póki nas śmierć nie rozłączy,
    moja psyche – i ja.
  • Kto krzycząc ochryple kona
    w mgłowej komorze Wilsona? Kto płynie
    mając jedynie kółko gumowe na szyi,
    przez wiecznie wrzącą kałużę
    mocnego piwa i krwi?
    To on,
    dla niego w pyle ryję to z trudem
    choć wiem, że niczego nie odcyfruje.

    Kto leży, pogrzebany, pod gazetami
    i gównem? Kto ma uran w urynie?
    Kto zastygł w lepkiej ślinie
    gremiów? Kto w głowie
    ma nastrane ołowiem?
    Patrz,
    oto on, z anteną w czaszce,
    niemy pożeracz o parszywym mózgu.
    • Źródło: Wiersz dla tych, którzy nie czytują wierszy z tomu Wiersze wybrane. Jak powstawał pewien wiersz (1986), tłum. Grzegorz Prokop

  • Mówienie o poezji stało się popularniejsze niż sama poezja. Stworzono cały przemysł, który żywi się ideologicznymi resztkami tego, co niegdyś nazywano nauką. To, co wtórne, wydaje się zawsze ważniejsze niż to, co pierwotne; komentarz osiąga nakłady przewyższające komentowany tekst; umiejętność objaśniania wypiera i zastępuje znajomość tego, co trzeba wyjaśnić.
    • Źródło: Jak powstawał pewien wiersz z tomu Wiersze wybrane. Jak powstawał pewien wiersz (1986), tłum. Grzegorz Prokop

Wypowiedzi[edytuj]

  • Państwo musi dziś odpowiadać na głosy wszelkiego rodzaju grup i mniejszości (…) a nie tylko dawnych organizacji w rodzaju związków zawodowych, Kościołów i mediów. Nawet sportowcy mają silne organizacje. Podobnie homoseksualiści, handlarze bronią, kierowcy, niepełnosprawni, rodzice, osoby uchylające się od płacenia podatków, rozwodnicy, ekolodzy, terroryści itd.
    • Źródło: Marek Beylin, Rewolucja z ludzką twarzą, „Gazeta Wyborcza”, 20–21 marca 2010.
    • Zobacz też: państwo
  • Zgodnie z wyprowadzonym przeze mnie równaniem, w każdym kraju jest zaledwie 3621 osób, które czytają wiersze.
    • Źródło: „Forum”, 9 sierpnia 2010