Gadające głowy

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gadające głowy - krótkometrażowy film dokumentalny produkcji polskiej z 1980 w reżyserii i ze scenariuszem Krzysztofa Kieślowskiego.

Calendar-he.svg
Ten artykuł ma chronologiczny układ cytatów.
  • Być samochodem syrenką.
    • Postać: Waldek
  • Nie wiem.
    • Postać: dziewczynka urodzona w 1976
    • Opis: zapytana, kim jest
  • Jestem brzydką brunetką, chciałabym nie chodzić do szkoły i mieć fajne dziecko.
    • Postać: dziewczynka urodzona w 1972
  • Kiedyś w przyszłości chciałabym uratować człowieka... życie. I chciałabym wiedzieć, że ja to sama zrobiłam, samodzielnie.
    • Postać: pielęgniarka (ur. 1956)
  • Jestem kierowcą i chciałbym, żeby ludzie w Polsce lepiej pracowali.
    • Postać: człowiek urodzony w 1953
  • Myślę, że najważniejsze jest to, żeby te wszystkie role [ojca i pracownika socjalnego] pełnić z sumieniem.
    • Postać: człowiek urodzony w 1939
  • Mam dwoje dzieci i napisałem dwie powieści. Czego się obawiam? Niedawno przeczytałem na zagranicznym znaczku pocztowym takie hasło: "Zdolność pisania to korzenie demokracji". Obawiam się, że zanik autentycznych dyskusji w życiu publicznym - przeważnie jest on zaaranżowany, związany z tym brak wymiany myśli (...) może doprowadzić do regresu tego, o czym mówi to hasło - do zaniku demokracji.
    • Postać: pisarz (ur. 1938)
  • Całe życie dawałem, pracowałem na miarę swego talentu, zdrowia. Teraz jest ogłoszony konkurs na pomnik Słowackiego i chciałbym na ten konkurs zrobić dobry projekt.
    • Opis: człowiek urodzony w 1910
  • Jestem humanistą... zarówno z zawodu, jak i w przekonaniach, że najważniejszą w życiu jest poszanowanie prawa człowieka do zachowania jego światopoglądu i godności osobistej. Chciałabym i więcej - pragnę spokoju. Dla świata i dla siebie.
    • Postać: kobieta urodzona w 1900
  • Chciałabym dłużej żyć.
    • Postać: stulatka (ur. 1880)

O Gadających głowach[edytuj]

  • Film Krzysztofa Kieślowskiego Gadające głowy był dziełem zorganizowanym nie wokół jakiejś fabuły, ale wokół pewnej idei; miał spełniać funkcje dyskursywne, być głosem dyskusji związanej z określonym kontekstem historyczno-społecznym. Dowodził, że w kulturze kolektywistycznej poczucie tożsamości warunkowane jest przez okoliczności zewnętrzne i zazwyczaj odnosi się do stosunków społecznych, do posiadanej pozycji i odgrywanych ról społecznych czy zawodowych. Istotną wartość tego dzieła stanowił (i wciąż stanowi) przedstawiony w nim stan świadomości Polaków przełomu lat 70. i 80.
    • Autor: Monika Maszewska-Łupiniak, Scenariusze analizy filmowej - rozdział z broszury dołączonej do wydania DVD z filmami Zmruż oczy i Gadające głowy z cyklu Filmoteka Szkolna (nr 26 pt. Kim jestem), s. 18.