Gęśle

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gęśle – stary, prymitywny, ludowy instrument smyczkowy.

  • Kie sie kopyrtne
    Ty brodziaty świątku Jantoniego
    Na gęślach zagros zbójnickiego
    Cobyk w niebo skocył
  • „Ku czemu się gra” – przerwał sobie nagle żongler w tym miejscu. I przykładał się wraz do gęśli.
    Grał. Łagodność cisz niewieścich grał i krosienkowych rojeń moce, rzuconego w te cisze tonu długie przetrwanie, mleko marzeń, którymi karmią płody mężowe w żywocie swoim, śród łez u kądzieli… Łodzie bezsterne u brzegu grał i to trzepotanie się żaglów w huraganie rojeń, gdy się wszystkie mewy burz dalekich zlatują na żale, na biady, na lamenty…
    Gądł tęsknice i tuhy niewieście, grał kobiet żądze strzeżone.
    A gdy gęśle opadły, wystawioną przed się dłonią prosił żongler o baczenie na słowo:
    „I mówi się dalej.”
  • Skrzypku, by w tej pięknej rocie
    Usłyszeć co o Dorocie,
    Weźmi gęśle, jakoć miła,
    A zagraj nie myśląc siła!
Wikisłownik
Zobacz też hasło gęśleWikisłowniku
Commons-logo.svg