Fulko z Chartres

Fulko z Chartres (1059–1127) – francuski mnich katolicki i kronikarz, kapelan armii Gotfryda z Bouillon i jego braci podczas wypraw krzyżowych.

• Gdybyście tam byli, moglibyście zobaczyć, że nasze nogi aż po kostki były czerwone od krwi zabitych. Ale cóż jeszcze mam powiedzieć? Nikt nie uszedł stamtąd z życiem; nie oszczędzono ani kobiet, ani dzieci.
  • Opis: fragment opisu zdobycia Jerozolimy w 1099.
  • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, tłum. Jerzy Korpanty, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, ISBN 9788324715480, s. 68.
  • Zobacz też: I wyprawa krzyżowa

• Miejsce to, tak długo skażone przesądami pogańskich mieszkańców, zostało w końcu oczyszczone z wszelkiego plugastwa.
  • Opis: fragment opisu zdobycia Jerozolimy w 1099.
  • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory…, op. cit., s. 69.
  • Zobacz też: Jerozolima

• Oto my, ludzie Zachodu, stajemy się mieszkańcami Wschodu. Wczoraj Włoch czy Francuz, a dzisiaj Galilejczyk czy Palestyńczyk. Mieszkaniec Reims lub Chartres przeobraził się w obywatela Tyru lub Antiochii. Już zapomnieliśmy, skąd pochodzimy. Jeden posiada dom oraz służbę i jest to dla niego taką oczywistością, jakby to otrzymał na mocy prawa do dziedziczenia przysługującego jego rodzinie od niepamiętnych czasów. Inny pojął już za żonę Syryjkę, a inny – Ormiankę, a jeszcze inny – ochrzczoną Saracenkę i żyją z ich tubylczymi rodzinami. Posługujemy się naprzemiennie różnymi językami występującymi w tym kraju. Przybysz stał się tubylcem, imigrant upodabnia się do rdzennego mieszkańca. Każdego dnia krewni i przyjaciele przybywają do nas z Zachodu. Nie wahają się zostawić wszystkiego, co tam posiadają. W rzeczy samej, kto tam był biedakiem, tutaj opływa w bogactwa, kto tam miał zaledwie kilka denarów, tutaj posiada fortunę, kto w Europie nie miał jednej wioski, na Wschodzie staje się panem całego miasta. Po co nam wracać na Zachód, skoro Wschód spełnia wszystkie nasze marzenia?
  • Źródło: Rene Grousset, Epopeja krucjat, tłum. Piotr Tylus, wyd. Andegavenum, 2023, s. 94, ISBN 978-83-966889-0-3

• Smoki charakteryzują się długimi, wstrętnymi pyskami, ostrymi zębami i ognistym językiem, uszy mają podobne do rogów, kark jest długi a ciało jaszczurcze. Dwie nogi są podobne do orlich pazurów, a skrzydła mają jak nietoperze. Smoki mieszkają w Indiach i w Etiopii, gdzie stale jest lato. Są to największe zwierzęta na świecie.
  • Źródło: Wojciech Górczyk, Ślady recepcji legend arturiańskich w heraldyce Piastów czerskich i kronikach polskich, „Kultura i Historia”, 17/2010.
  • Zobacz też: smok