Felicjan Faleński

Felicjan Faleński

Felicjan Medard Faleński (pseud. Felicyan, Jaś Medard F., Etcetera Bomba, Falco; 1825–1910) – polski poeta i pisarz, krytyk literacki, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

• Co dzień mów sobie: – Dziś się tęgo najem,
  Niech jutro będzie mi bieda. –
  A gdy śmierć przyjdzie, toż chociaż nawzajem
  Z głodu umierać ci nie da.
  • Źródło: Do poczynającego pracownika, z tomiku Kwiaty i kolce

• – Czy nas kto wspomni? – Na waszej stypie
  Sama Niebieska zapłacze Pani —
  I własna ziemia proch wasz przysypie —
  Boście wy jeszcze z wielu wybrani… –
  • Źródło: Zapłata po pracy

• Hej dziesięciu! czas do dzieła,
  Ciemna zgliszcz drużyno!
  Jeszcze Polska nie zginęła,
  Gdy za Polskę giną!
  • Źródło: Hymn węglarzy, z cyklu Melodie z domu niewoli

• – Mam lat trzydzieści? Mylisz się, mój bracie –
  Nie mam ich, już je wyżyłem.
  • Źródło: Od rzeczy, z tomiku Kwiaty i kolce

• Na szczycie tam, koźlątko małe,
  Becząc, za matką mknie przez skałę,
  Lecz w skoku wśród lodowców kry,
  Gdy brzeg kopytkiem ima,
  Grudka się mała
  Śniegu zerwała,
  I po krawędzi
  W dół milczkiem pędzi...
  • Źródło: Koszysta

— Ach! jak się cudnie w słońcu skrzy! Lecz gdzie się téż zatrzyma.

• „Rok – to już wieki.” „Rok – to okamgnienie,
  Wierz mi…” „A ja ci się dziwię…”
  „To jest niedawno, jak cię z duszy cenię.”
  „O! to już dawno straszliwie.”
  • Źródło: Dawno i niedawno