Enver Hoxha

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Enver Hoxha

Enver Hoxha (1908–1985) – albański komunista, I sekretarz Albańskiej Partii Pracy (1944–1985), premier (1944–1954).

  • My komuniści nie zostaliśmy przyjęci do partii dla zapewnienie sobie korzyści, wprost przeciwnie, mając zaszczyt byd członkiem jej szeregów posiadamy większe obowiązki wobec partii i narodu we wszystkich sprawach, począwszy od surowego przestrzegania praw partyjnych, jej norm itd., do należytego spełniania obowiązków obywatelskich, dając przykład pracownikom bezpartyjnym.
  • Nasi pisarze i artyści, kierując się naukami Partii, wierni marksizmowi-leninizmowi, dali nam dzieła pełne inspiracji i zdrowej treści. Nasza sztuka o treści socjalistycznej i rewolucyjnej nosi pieczęć narodową, wyraża świadomość naszego narodu w podniosłych chwilach historycznych jakie przeżyliśmy i przeżywamy. Taka sztuka podoba się masom i jest dla nich pokarmem duchowym. Naród szanuje i miłuje swoich pisarzy i artystów.
  • Niech gadają chruszczowowcy, toghatowcy i inne śmiecie rewizjonistyczne, niech krytykują oni nieśmiertelne nauki Marksa, Engelsa, Lenina i Stalina dotyczące partii i awangardy klasy robotniczej. Nauki te nie drgną jak nasza góra Tomor, są one prawdziwe i trwałe jak granitowa skała.
  • Partia uczy naród aby był czujny wobec każdego niebezpieczeństwa jakie może grozić mu z zewnątrz, zarówno w postaci agresji zbrojnej jak i groźby utraty wolności i niepodległości, co może nastąpić w rezultacie ujarzmienia ekonomicznego ze strony metropolii imperialistycznych, z imperializmem amerykańskim na czele i metropolii socjalimperialistycznych, z rewizjonistami radzieckimi na czele. Aby pokonać oba te niebezpieczeństwa naród albański i jego partia muszą być zawsze uzbrojeni.
  • Rozwojem nauki zajmuje się wielu ludzi a nie sama kadra. Moim zdaniem badania naukowe i osiągnięcia w tej dziedzinie nie są wyłącznie owocem lub zasługą kadry, która ukończyła specjalne studia, ale również wynikiem ścisłej współpracy kadry z pracownikami: robotnikami, chłopami i inteligencją.
  • (…) związki zawodowe w krajach kapitalistycznych muszą być traktowane jako narzędzia kapitału i muszą być zwalczane, ale bez rozbijania jedności klasy robotniczej. Moim zdaniem związki zawodowe w krajach kapitalistycznych będą odgrywać ważną rolę tylko wtedy, jeśli rozbije się jej zależność od partii burżuazyjnych, socjaldemokratycznych czy rewizjonistycznych, i tylko wtedy, gdy wpływ arystokracji pracy w nich zostanie całkowicie wyeliminowany.
Commons-logo.svg