Ekaterina Sedia

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ekaterina Sedia (ur. 1970) – rosyjska pisarka fantasy.

Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne.

Tajemna historia Moskwy[edytuj]

(ang. The secret history of Moscow; tłum. Maria Frąc)

  • – (...) A co z tymi Francuzami? Ojczulek Mróz westchnął z irytacją. – Czy wy, przygłupy, nie zauważyliście, że gdy tylko zaczyna się obca inwazja, macie rekordowo mroźne zimy? Jak myślisz, czyja to robota, co? – Twoja? – Fiodor wypił następny kieliszek cuchnącego samogonu. – Dlaczego? – Bo mi zależy – odparł Ojczulek Mróz; pijacka szczerość zabarwiła jego głęboki głos. – Dbam o was, powierzchniowe skurwysyny, w przeciwieństwie do waszego głupiego, mięczakowatego boga. – Przez jakiś czas byliśmy ateistami. Nawet materialistami.
  • Gdy spotka cię wszystko, czego się zawsze bałeś, już nie masz się czego bać.
  • – Nie lubisz jej?
    – Nie tylko jej. Nie cierpię arystokracji.
    – Wydaje się miła.
    – O tak, jest. Ale chodzi mi o zasadę.
    – Jak możesz nienawidzić kogoś dla samej zasady? – Sowin westchnął i zamknął oczy. – To łatwiejsze niż myślisz.
  • Sowin westchnął. „Możemy uciec razem”, powiedział szczurom. „Nikt za nami nie zatęskni, jesteśmy niekochanymi dziećmi świata. Jesteśmy kątami, do których nie zagląda płynący czas, więc tylko gromadzimy kurz i bezużyteczne wspomnienia”. Szczury dały do zrozumienia, że taki był zamysł, ich zamysł od samego początku.