Edward I Długonogi

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward I Długonogi

Edward I Długonogi (1239–1307) – król Anglii od 1272 z dynastii Plantagenetów.

  • Bądź zawsze wierny swemu słowu.
    • Keep troth... (ang.)
    • Opis: dewiza króla.
    • Źródło: André Maurois, Dzieje Anglii, wyd. Książka i Wiedza, Warszawa 1957, tłum. Wacław Rogowicz, s. 148.
  • Ten głupiec popełnił to szaleństwo? Jeżeli nie stawi się do mnie, my pójdziemy do niego.
  • Tu spoczywa Edward Pierwszy, Młot na Szkotów. Bądź wierny danemu słowu.
    • Eduardus Primus Scotorum Malleus hic est. Pactum serva. (łac.)
    • Opis: napis, jaki sobie ułożył, by pojawił się na jego nagrobku.
    • Źródło: André Maurois, Dzieje.., op. cit., s. 160.

O Edwardzie I Długonogim[edytuj]

  • Edward Plantagenet (nazywany tak ponieważ hołdował andegaweńskiej tradycji noszenia ozdób w kształcie gałązek janowca, planta genista) był człowiekiem surowym i miłującym wojnę. Wrócił z zagranicznych wypraw wojennych, aby się koronować. Z racji nienawiści do Szkotów jeszcze za życia zyskał przydomek Pogromcy Szkotów. Gromił też Walijczyków. Łamał obietnice, o ile było to korzystne z punktu widzenia polityki. Obdzierał ze skóry, wieszał i ćwiartował zarówno szkockich, jak walijskich przywódców, ku przestrodze wszystkich tych, którzy mieliby ochotę się zbuntować. Wypędził z Anglii Żydów i wymordował siedem tysięcy ludzi w Derwick po bitwie w tej miejscowości. Mimo to, kiedy umierał w 1307 roku zostawiał po sobie Anglię lepiej rządzoną, niż kiedy obejmował tron. Wprowadził też zwyczaj nadawania następcom tronu tytułu księcia Walii.
    • Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 83-85763-058, tłum. Grażyna Jagielska, s. 34.
  • Król był człowiekiem niezwykle porywczym, a jego wybuchy irytacji pozostawiły ślady w dokumentach finansowych królestwa: "Item, dla naprawy szkody poniesionej przez Koronę, gdy Król w swym gniewie cisnął do kominka...".
    • Autor: Paul Johnson, Bohaterowie, wyd. Świat Książki, Warszawa 2009, tłum. Anna i Jacek Maziarscy, s. 166