Dziennik (literatura)
Wygląd
Dzienniczek
Dziennik, dzienniczek, diariusz – gatunek autobiograficzny w postaci bieżących notatek o charakterze osobistym, sporządzanych codziennie dla potrzeb własnych lub jako element twórczości literackiej.
- Dawniej pisanie dzienniczka było monopolem panienek i kończyło się raz na zawsze z wyjściem za mąż. Dzienniczek szedł wtedy na podpałkę do pieca (jeśli był naprawdę intymny) albo po stronie verso na gospodarskie rachunki (gdy pisano go z myślą o czytelnikach). Dziś młode osoby zarzuciły ten staroświecki obyczaj, przecież dzienniczki szczere byłyby (jak twierdzą pesymiści) zbyt drastyczne lub (jak sądzą optymiści) zbyt nudne.
- Autor: Władysław Kopaliński, Mój przyjaciel Idzi, Muza, Warszawa 2004, ISBN 83-7319-473-8, rozdz. Dzienniczek, s. 41.
- Dziennik prowadzi się po to, aby opisywać wady innych – nigdy własne.
- Autor: Agatha Christie, Mężczyzna w brązowym garniturze, Warszawa 1998, s. 96.
- Piszę ten dziennik z niechęcią. Jego nieszczera szczerość męczy mnie. Dla kogo piszę? Jeśli dla siebie, dlaczego to idzie do druku? A jeśli dla czytelnika, dlaczego udaję że rozmawiam ze sobą? Mówisz do siebie tak, żeby cię inni słyszeli?
- Autor: Witold Gombrowicz, Dziennik
- Żegnaj więc chwilowo, dzienniczku mój, wierny psie mej duszy – ale nie wyj – pan twój wprawdzie wydala się, ale powróci.
- Autor: Witold Gombrowicz, Dziennik
Zobacz też:
