Czerwony Kapturek

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ilustracja autorstwa Carla Offterdingera
z końca XIX w.

Czerwony Kapturek (niem. Rothkäppchen) – baśń braci Grimm, w przekładzie Franciszka Merandola.

Information icon.svg Uwaga: W dalszej części znajdują się cytaty ze szczegółami fabuły lub z zakończenia utworu.

  • Była sobie raz mała śliczna dziewczynka! Każdy, kto na nią spojrzał, pokochać ją musiał zaraz. Była ulubienicą babuni swej, która radaby jej była dać wszystko, co tylko jest na świecie.
  • – Dzień dobry, Czerwony Kapturku! – powiedział wilk.
    – Dzień dobry, wilku! – odrzekła uprzejmie.
    – Dokąd to zmierzasz tak rano?
    – Do babuni.
    – Co niesiesz pod fartuszkiem?
    – Placek i wino. Wczoraj upiekła go mama. Niosę to babuni. Jest stara i wycieńczona, posili się i orzeźwi.
    – A gdzież to mieszka twoja babunia?
    – Dobry kawał drogi stąd. Domek jej stoi pod trzema dębami, wokoło są krzaki leszczyny, trafisz tam łatwo.
  • Po kilku cięciach ujrzał Czerwony Kapturek, a gdy uczynił jeszcze kilka cięć, wyskoczyła dziewczynka i zawołała: – Ach, jakem się przelękła! Jakże ciemno było w brzuchu wilka!
  • Potem podeszła do łóżka, rozsunęła firanki i zobaczyła, że babunia leży, z czepkiem wsuniętym głęboko na twarz. Wyglądała bardzo jakoś dziwnie.
    – Babuniu! – powiedziała dziewczynka. – Jakież ty masz wielkie uszy!?
    – Bym cię lepiej słyszała – odparł wilk, udając babunię.
    – A jakie ogromne oczy!?
    – Bym cię lepiej widziała.
    – A jakie ogromne ręce!?
    – Bym cię mogła lepiej schwytać.
    – A jaką ogromną paszczę!?
    – Bym cię łatwiej mogła połknąć. Rzekłszy to, wyskoczył wilk z łóżka i połknął biedną dziewczynkę.
  • Wilk pomyślał: „Smaczny to dla mnie kąsek z tej małej, lepszy jeszcze, niż stara babka. Muszę się wziąć mądrze do rzeczy, by mi obydwie wpadły w zęby.”
  • Wszyscy troje radowali się bardzo. Myśliwy ściągnął z wilka skórę i poszedł do domu, babunia zaś zjadła placek przyniesiony, wypiła wino i wyzdrowiała. A dziewczynka pomyślała sobie: „Póki życia, nie zejdę już z drogi i nie pobiegnę w las wbrew zakazowi mamusi.”
Wikisource