Czarodziejska góra

Czarodziejska góra (niem. Der Zauberberg) – powieść autorstwa Thomasa Manna. Tłumaczenie – Józef Kramsztyk, Władysław Tatarkiewicz.

Thomas Mann (1929)

• Było to w środku lata.
  • Opis: pierwsze słowa.
  • Zobacz też: pierwsze zdania dzieł literackich

• Czas jest darem bogów, danym człowiekowi, aby z niego korzystał – korzystał służąc postępowi ludzkości.

• Człowiek jest podobny bogom, jeśli doznaje uczuć.

• Człowiek nie żyje wyłącznie swoim życiem osobistym, jako jednostka, ale świadomie lub nieświadomie, również życiem swojej epoki i swojego pokolenia.

• Człowiek w imię dobroci i miłości nie powinien dać śmierci panować nad swymi myślami.

• Czy z tych śmiertelnych zapasów, z gorączkowej orgii, która wokół ciebie zapala teraz dżdżyste niebo wieczorne, zrodzi się również kiedyś miłość?
  • Opis: ostatnie słowa książki.
  • Zobacz też: ostatnie zdania dzieł literackich

• Czym jest czas? Tajemnicą - bo jest nierealny; a wszechpotężny.
  • Opis: pierwsze słowa tomu drugiego.

• (…) jak bardzo kobiety w swym stosunku do mężczyzn są zależne od zachowania mężczyzny wobec nich (…) Kobiety, tak bym się wyraził, są istotami reaktywnymi bez własnej inicjatywy, są leniwe, w tym sensie że są bierne.

• Miłość i wino w pieśni chwal. Lecz przede wszystkim cnotę.
  • Zobacz też: miłość

• Najistotniejszym i naturalnym powołaniem człowieka jest jego doskonalenie się.

• Nie ma nie-polityki. Wszystko jest polityką.

• Nie pojmuję, jak można nie palić; kto nie pali, dobrowolnie pozbawia się, że tak powiem, najlepszej cząstki życia, w każdym razie wielkiej przyjemności! Budząc się już się cieszę, że w ciągu dnia będę mógł palić, a przy jedzeniu znów się na to cieszę, a nawet mogę powiedzieć, oczywiście z pewną przesadą – że jem tylko po to, aby później zapalić.
  • Zobacz też: palenie

• Nie załatwimy się zatem szybko z historią Hansa Castorpa. Nie starczy na nią ani siedmiu dni tygodnia, ani nawet siedmiu miesięcy. Najlepiej nie zakreślać sobie z góry, przez jak długi czas ziemski ma nas ona trzymać w swych więzach. Chyba, na miłość boską, nie potrwa to aż siedem lat! Tak więc zaczynamy.
  • Źródło: słowo wstępne.

• Pewien zwyczajny sobie młody człowiek jechał z Hamburga, swego rodzinnego miasta, do uzdrowiska Davos w kantonie Graubünden.

• Powiedziała cicho: - A proszę nie zapomnieć o zwrocie mego ołówka.
  I wyszła.
  • Opis: ostatnie słowa tomu pierwszego.

• Przyzwyczajam się do tego, że się nie przyzwyczajam.

• Wolność to jest zasada miłości do ludzi.

• Zdaje mi się, że ludzkość zaczyna się tam, gdzie ludzie niegenialni sądzą, że się kończy.

• Złośliwość to duch krytyki, a krytyka rodzi postęp i uświadomienie.
  • Zobacz też: złośliwość