Bronisława Ostrowska

Bronisława Ostrowska (1901)

Bronisława Ostrowska (1881–1928) – polska poetka, pisarka i tłumaczka.

• A ja jestem malutka
  Błękitna niezabudka.
  Zerwali mnie z nad potoczka
  Mówiąc, że mam żabie oczka.
  Upraszam bardzo skromnie
  Nie zapomnijcież o mnie!
  • Źródło: Taniec kwiatków w: Narodziny bajki: obrazki sceniczne, wyd. M. Arcta, Warszawa 1923, s. 8.
  • Zobacz też: niezapominajka

• A jeżeli ja ciebie, jedyny,
  Pokocham, pokocham na nowo,
  U stóp się twoich położę
  Tą jesienią gobelinową.
  • Źródło: A jeżeli ja ciebie…

• Jakaż potęga pragnień i cudu się chowa
  w niedołężnej bezmocy człowieczego słowa!
  • Źródło: * * * (Ileż tęsknoty, światła i lotu się składa…)

• Jest jeden cichy, wiejski kościółek ustronny,
  Gdzie w ołtarzu Marya w złocistej sukience
  Skrzyżowała na piersi swoje ciemne ręce,
  Zasłuchana w hymn ciszy wiecznie jednotonny...
  • źródło: Przed Madonną

• Nie płaczę przecie, nie szlocham!
  Czego wy chcecie ode mnie? —
  Kocham go! kocham! kocham!
  • Źródło: Zostawcie wy mnie

• Taka sama pogoda jesienna,
  Choć od tamtej przeszło całe życie.
  Taka sama głębia bezdenna
  W jasnym błękicie.
  • Źródło: Wspominki

• W ojczyźnie mej posępnej i mglistej wieczyście
  Pospolitość się czai z za każdego węgła.
  Chcę uciec od niej! Z wiatrem iść, jak suche liście,
  Tam, kędy stopa ludzka jeszcze nie dosięgła!
  • Źródło: Pospolitość, w: Opale, wyd. J. Fiszer, Warszawa 1902, s. 94.