Przejdź do zawartości

Bolesław Leśmian

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Bolesław Leśmian

Bolesław Leśmian (właśc. Lesman, 1877–1937) – polski poeta pochodzenia żydowskiego, tworzący w okresie dwudziestolecia międzywojennego.

  • A on biegł wybrzeżami coraz innych światów,
    Odczłowieczając duszę i oddech wśród kwiatów
  • Będę czekał na ciebie z dłonią na zasuwie,
    Zasłyszawszy twój szelest, z nóg zdejmę obuwie,
    Wyjdę bosy na spotkanie,
    Śpiewający niespodzianie,
    A, śpiewając, pomyślę, że pacierze mówię.
  • Com uczynił, żeś nagle pobladła?
    Com zaszeptał, żeś wszystko odgadła?
    Jakże milcząc poglądasz na drogę!
    Kochać ciebie nie mogę, nie mogę!
  • Dwunastu braci, wierząc w sny, zbadało mur od marzeń strony,
    A poza murem płakał głos, dziewczęcy głos zaprzepaszczony.
  • Już świt pierwszą roznietą złoci się po ścianie,
    Gdy właśnie słychać kroki i do drzwi pukanie...

    Więc zrywam się i biegnę! Wiatr po niebie dzwoni!
    Serce w piersi zamiera... Nie!... To — Bóg, nie oni!...
  • Lecz ty jedna mnie poznasz niezłomnie,
    Gdy, twe imię śpiewając w doliny,
    Z raną w piersi, zmieniony ogromnie
    Przyjdę jutro, choć nie znam godziny...
  • Lubię szeptać ci słowa, które nic nie znaczą –
    Prócz tego, że się garną do twego uśmiechu,
    Pewne, że się twym ustom do cna wytłumaczą –
    I nie wstydzą się swego mętu i pośpiechu.
  • Morze - to nie rzeka, a ptak to - nie krowa!
    Szczęśliwy, kto kocha rymowane słowa!
  • Nic – tylko płacz i żal i mrok i niewiadomość i zatrata!
    Takiż to świat! Niedobry świat! Czemuż innego nie ma świata?
  • To — niepoprawny Istnieniowiec!
    Poeta! — Znawca mgły i wina.
    Nadskakujący snom — manowiec,
    Wieczności śpiewna krzątanina.
  • W szyciu nic nie ma, oprócz szycia,
    Więc szyjmy, póki starczy siły!
    W życiu nic nie ma, oprócz życia,
    Więc żyjmy aż po kres mogiły!
  • [Nowy teatr to] zbiorowy czyn aktora, malarza i ewentualnie muzyka pod władzą i strażą reżysera.

O Bolesławie Leśmianie

[edytuj]
  • [Bolesław Leśmian] podobny był do polnej myszki i niewiele od niej większy. Franc Fiszer ujął to krótko: „Zajechała pusta dorożka, z której wysiadł Leśmian”.
    • Autor: Roman Loth
    • Źródło: Na rogu świata i nieskończoności. Wspomnienia o Franciszku Fiszerze., Iskry, Warszawa 2002, ISBN 83-207-1698-5, s. 319.
  • Wyjść poza pojęcia ludzkie, poza „rzeczywistość wtórą” i obrócić się twarzą ku chaosowi, ku tajemnicy wszechświata – to Leśmianowska „filozofia czynu”, poznawczego heroizmu.
    • Autor: Wacław Lewandowski
    • Źródło: Bolesław Leśmian, Klechdy polskie, Universitas, Kraków 1999, s. 53.