Boecjusz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boecjusz nauczający swych uczniów

Boecjusz (właśc. Anicius Manlius Severinus Boëthius; ok. 480–524) – rzymski filozof i teolog. Nazywany ostatnim Rzymianinem, zmarł w więzieniu króla Ostrogotów Teodoryka.

  • Czemu poza sobą szukacie szczęścia, które jest w was?
  • Idźcie wciąż naprzód, mężni, gdzie ku szczytom
    Wiedzie was droga chwały dawnej. Czemuż
    Lęk was ogarnia? Pokonana ziemia
    Gwiazdami darzy.
    • Źródło: O pocieszeniu jakie daje filozofia 4,7, 32–35
  • O, gdybyś milczał! Byłbyś nadal filozofem.
  • ...oto mój majątek, gram w grę bez ustanku: w koło kręcę kołem przemian, a radością mą obracać to, co na wierzchu, ku dołowi, a to, co na dole, ku górze. Wejdź, jeśli chcesz, ale pod warunkiem, że gdy znów znajdziesz się na dole, zgodnie z regułami mej gry nie będziesz skarżyć się na uczynioną ci krzywdę.
    • Źródło: cyt. za: Alfred Doren, Fortuna im Mittelalter und in der Renaissance (1923), t. 2. cz. I, str. 79.
    • Zobacz też: fortuna
  • W każdym bowiem niepowodzeniu najgorszą stroną nieszczęścia jest myśl, że było się kiedyś szczęśliwym.
    • Nam in omni adversitate fortunae infelicissimum est genus infortunii fuisse felicem. (łac.)
    • Źródło: O pocieszeniu jakie daje filozofia (ok. 524)
  • W nieszczęściu największym nieszczęściem jest to, że kiedyś było się szczęśliwym.