Bitwa pod Mons Badonicus

Bitwa pod Mons Badonicus (Badon Hill) – starcie zbrojne, które miało miejsce około 490–517 roku pomiędzy celtyckimi Brytonami (pod dowództwem króla Artura) a Anglosasami (dowodzonymi przez Aellę) i zakończyło się zwycięstwem Brytonów.

• Jedyne zachowane sprawozdanie z wielkiej i ostatniej bitwy króla Artura na wzgórzu Badon powiada: „A dwunasta bitwa była pod wzgórzem Badon zwanym i dziewięć setek, i sześć dziesiątek mężów padło jednego dnia z ręki Artura, i żadnego z nich nie oszczędził…”. Kurczę blade! Sam zabił 960 luda? Nic dziwnego, że to była jego ostatnia bitwa. Po czymś takim na pewno nie był w stanie ruszyć nawet palcem!
  • Autor: Terry Deary, Rycerze z cyklu Strrraszna Historia, tłum. Marek Wrześniewski, wyd. Egmont, Warszawa 2006, ISBN 9788323784913, s. 10.

• Rzecz oczywista (…), Artur nie powaliłby własną ręką tysiąca Sasów. To legenda. Legenda, wyrażająca celtycką tęsknotę za królem herosem, za niezwyciężonym królem bogiem, uzbrojonym przez boginię (Wielka Matka, symbol ziemi) w magiczny miecz.
  • Autor: Andrzej Sapkowski, Świat króla Artura. Maladie, wyd. Supernowa, Warszawa 2001, s. 66.

• Wtedy to właśnie Artur walczył w tamte dni przeciw owym Saksonom pospołu z królem Brytonów, lecz to on był dowódcą czasu wojny. (…)
  Dwunasta bitwa była na górze Badonis, w której to po jednym natarciu Artura zginęło dziewięciuset sześćdziesięciu mężów i nikt ich nie powalił jak tylko on sam, który został zwycięzcą wszystkich tych bitew. Oni zaś sami, dopóki nie zostali pokonani we wszystkich bitwach, prosili o posiłki z Germanii i nieustannie a wielokrotnie otrzymywali pomoc oraz sprowadzili z Germanii władców, by nad nimi panowali w Brytanii…
  • Autor: Nenniusz, Historia Brittonum (828), przeł. Wojciech Lipoński