Biernat z Lublina

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
„Chłop w dybach”, Biernat z Lublina

Biernat z Lublina (ok. 1465–1529) – polski poeta, prozaik, tłumacz, pierwszy polski bajkopisarz.

Żywot Ezopa Fryga (1522)[edytuj]

  • A przeto kto chce bogaty być,
    Oplwawszy ręce, trzeba-ć robić!
    Orz rolą, kopaj korzenie,
    Nie troszcz się o dobre mienie
    • Źródło: bajka Praca bogactwa czyni
  • Którzy ciem siedzą z księgami,
    Nie mogą być nigdy sami,
    Aże kiedy w ciżbie siedzą:
    Tam dopiero sami będą.
    • Źródło: bajka Kto miłuje księgi, nie miewa tęskności
  • Nie patrząc na biskupy,
    Którzy mają złotych kupy;
    Boć nam ci wiarę zeszyli,
    Boże daj by się polepszyli.
    Dwór nam pokaził kapłany,
    Kanoniki i dziekany.
    Wszystko w kościele zdworzało
    Nabożeństwa bardzo mało...
    • Źródło: przedmowa

Inne[edytuj]

  • Głupi nie śmiej się z mądrego
    Ale bierz rozum od niego!
    • Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku, wyb. Paweł Hertz, Władysław Kopaliński, Warszawa 1975, PIW, s. 39.
  • Język ci członek najlepszy a nad inne potrzebniejszy,
    Którego by człowiek nie miał, bydłu by się podobien zstał.(...)
    I cokolwiek ludziom szkodzi, wszystko z języka pochodzi.
    By zawżdy ludzie milczeli, więcej by pokoju mieli.
    • Źródło: Walery Pisarek, Wstęp do nauki o komunikowaniu, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 38.
  • Roztropny szczęściu nie wierzy.
    • Źródło: Nowa księga przysłów i wyrażeń przysłowiowych polskich, t. 3, 1972.
  • Skromnie cierp, czego minąć nie możesz.
    • Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku, wyb. Paweł Hertz, Władysław Kopaliński, Warszawa 1975, PIW, s. 39.