Przejdź do zawartości

Baltasar Gracián

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Baltasar Gracián

Baltasar Gracián (1601–1658) – hiszpański jezuita i pisarz.

Wyrocznia podręczna (1647)

[edytuj]

(wyd. Lublin 1949, tłum. S. Łoś)

  • Nawet w chwilach szczerości nie należy całkowicie obnażać swej duszy.
  • Środków ludzkich należy używać tak, jakby nie było boskich, a boskich tak, jakby nie było ludzkich.
  • Umiej dobrze wybierać – wymaga to dobrego smaku i trafności sądu. Nie wystarcza po temu ani nauka, ani rozum.
  • Za naszych czasów wszystko osiągnęło swój punkt szczytowy.
  • Uncja zapobiegliwości jest równa funtowi kuracji.
  • Namiętności to bramy ducha.
  • Wielu dlatego nie traci głowy, że jej nie mają.
    • Muchos, por faltos de sentido, no le pierden. (hiszp.)

Inne

[edytuj]
  • Duże kęsy szczęścia wymagają zdrowego i dobrego żołądka.
  • Wszyscy, którzy wyglądają na głupców, są nimi. Do tego dochodzi połowa tych, którzy na to nie wyglądają.
    • Son tontos todos los que lo parecen, y la mitad de los que no lo parecen. (hiszp.)
    • Źródło: Arte de ingenio
  • Największym głupcem jest ten, kto sądzi, że poza nim wszyscy są głupcami.
  • Przyjaźń pomnaża to, co w życiu dobre, a dzieli to, co złe. Jest jedynym lekarstwem na nieszczęście i wytchnieniem duszy.
  • To, co łatwe, rób, jakby było trudne, to, co trudne, rób, jakby było łatwe.
  • Trzeba mieć zawsze coś do pragnienia, by nie być nieszczęśliwym swym szczęściem.
    • Źródło: Władysław Tatarkiewicz, Pisma z etyki i teorii szczęścia, wyb. Paweł Smoczyński, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1992, s. 136.
  • Zdolny manifestuje ducha w zdecydowanym działaniu. Nie jest ani zimny, ani gorący.
    • Źródło: „Przekrój”, wyd. 40–52, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 1996, s. 28.