Archeolog

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Merge-arrow.svg
Zasugerowano, aby ten artykuł (lub sekcję) zintegrować z artykułem Archeologia. (dyskusja)
Wykopaliska archeologiczne

Archeolog – naukowiec, którego celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.

  • Archeolog oczywiście cieszy się – jest bądź co bądź człowiekiem – znalazłszy przedmioty rzadkie lub piękne, chce jednak dowiedzieć się o nich wszystkiego, a w każdym razie przedkłada zdobywanie wiedzy nad gromadzenie rzeczy. Kopanie traktuje przede wszystkim jako okazję do obserwacji, opisywania oraz interpretowania.
    • Autor: Leonard Woolley, W poszukiwaniu przeszłości, PWN, Warszawa 1964, s. 13.
  • Archeolog… stale grzebie w ziemi, plecie głupstwa o tym, co się działo tysiące lat temu… A ja chciałbym wiedzieć, skąd oni to wiedzą? Kto im może zaprzeczyć? Twierdzą, że jakieś przegniłe koraliki mają pięć tysięcy trzysta dwadzieścia dwa lata, i kto powie, że tak nie jest? Tacy właśnie są – może kłamcy – chociaż wydaje się, że sami w to wierzą.
    • Opis: inspektor Scotland Yardu do Herkulesa Poirot.
    • Autorka: Agatha Christie, Śmierć w chmurach, wyd. Hachette, 2002, s. 194.
  • Archeologowie zawodowi użyczają niestety aż nadto często swego poparcia tym spekulacjom mogącym jedynie poderwać zaufanie do całej naszej specjalności. Archeologia może zachować swój prestiż jedynie wtedy, jeżeli ludzie, którzy ją uprawiają, dadzą dowody swej całkowitej czystości intencji i doskonałego obiektywizmu. Zbyt już wiele zrobiono złego i zbyt często skłaniamy się do przyjmowania wyników sfałszowanych od podstaw za rzeczy ostatecznie ustalone.
    • Autor: Siegfried J.De Laet, Archeologia i jej problemy, PWN, Warszawa 1960, s. 141.
  • Przede mną ojciec mój i ojciec mego ojca rozbili tu swoje namioty... Od dwunastu stuleci prawdziwi wierni – a tylko oni, Bogu niechaj będzie chwała, posiadają prawdziwą mądrość – osiedli w tym kraju, a żaden z nich nie słyszał nigdy o jakimś podziemnym pałacu ani nie słyszeli o nim ci, co byli przed nimi. I patrz! Oto przychodzi cudzoziemiec z Zachodu, z kraju odległego o wiele dni drogi, idzie prosto przed siebie na wiadome mu miejsce, bierze laskę, przeciąga linię w jedną stronę, przeciąga linię w drugą stronę. „Tutaj – powiada – jest pałac, a tam – powiada jest brama”, i pokazuje nam to, co przez całe nasze życie leżało pod naszymi stopami, a my nic o tym nie wiedzieliśmy. Cudowne! Cudowne! Czy nauczyłeś się tego z książek, od czarnoksiężników, czy od waszych proroków? Mów, o beju! Powiedz mi tajemnicę mądrości!
    • Autor: szejk Abd-el-Rahman
    • Opis: do Austena Henry'ego Layarda.
    • Źródło: Austen Henry Layard, Niveneh and its Remains; cyt. za: C.W. Ceram, Bogowie, groby i uczeni, tłum. Jerzy Nowacki, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1987, s. 211.
    • Zobacz też: mądrość
  • Szpadel archeologa
    Przebija się w głębie z dawna
    Opustoszałych domostw,

    wydobywa spod ziemi świadectwa
    stylów życia, o których nikomu
    dzisiaj nawet by się nie śniło (...).

Zobacz też: