Anja Orthodox

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Anja Orthodox (właśc. Anna Kumala, z domu Sabiniewicz, primo voto Najman; ur. 1964) – polska wokalistka rockowa, autorka tekstów oraz współzałożycielka i liderka grupy muzycznej Closterkeller.

Anja Orthodox
podczas koncertu w Katowicach
  • Całe życie byłam „kosiarą”, bywało, że rano pytałam facetów o imię.
    • Źródło: „Gala”, nr 20 (284), maj 2007
    • Zobacz też: seks
  • Dla mnie jedyną jedyną przewagą mężczyzny nad kobietą jest to, że oni mogą robić siku na stojąco... O! W tym są lepsi. Tego im zazdroszczę...
    • Źródło: prezentacja multimedialna z płyty Closterkeller „Cyan”
    • Zobacz też: kobieta, mężczyzna
  • Ja nie staram się jego zrozumieć. Ja w niego po prostu nie wierzę. Nie interesuje mnie ten temat w ogóle.
    • Opis: odpowiedź na zarzuty, że popełnia błąd, starając się zrozumieć Boga.
    • Źródło: oficjalna strona
  • Jak sam tytuł wskazuje, Auschwitz traktuje o obozach zagłady. Obejrzałam straszny dokumentalny film na ten temat i zastanawiałam się – jak ludzie mogą wierzyć i bezgranicznie kochać Boga, który pozwala na takie rzeczy? A ponoć jest wszechmogący... Tymczasem spokojnie patrzył z góry na dzieci siłą wyrywane z objęć swoich matek, prowadzone na ich oczach do komór i zabijane bez litości. Jakbym ja była wszechmogącym Bogiem, to na pewno bym na takie rzeczy nie pozwoliła. Czyli co? Czy wniosek z tego, że jestem lepsza od Boga?
    • Źródło: oficjalna strona zespołu
  • Komputery to moja największa pasja obok muzyki.
    • Źródło: „Gala”, nr 20 (284), maj 2007
    • Zobacz też: komputer
  • Kościół rozumiany jest przez mnie jako ponura, skostniała instytucja, która coraz bardziej trzęsie naszym państwem. I która coraz mniej ma wspólnego z ogromną rzeszą normalnych, dobrych, wierzących w Boga Polaków. Oni powoli przestają być dla tego Kościoła „owieczkami”. Powoli zmieniają się w dojną krowę, która jak już nie może dawać mleka, to można ją jeszcze zarżnąć i zeżreć. Dawno temu też byłam wierząca. Ale przestałam. Moje ideały to dobro i miłość. Szukam ich wokół i staram się je także rozdawać. Staram się być dobrym, jak najlepszym, człowiekiem. I niepotrzebne mi są do tego modlitwy. Ani wiara w ogóle. Szanuję ludzi prawdziwie wierzących, bo są to ludzie dobrzy. Nie szanuję zakłamańców.
  • Parę lat temu odkryłam szczęście płynące z bycia wierną. Aż się zdziwiłam... Może dla innej kobiety jest to normalne, ale dla mnie było wielką ofiarą. Wyrzeczeniem jak rzucenie papierosów dla nałogowego palacza. Napisałam piękny tekst do piosenki: „Zamiast pochodnią szybko wypaloną, będę wierną rzeką, którą znasz...” itd., po czym okazało się, że tamten Romeo był jeszcze lepszy ode mnie, zdradzał mnie straszliwie.
    • Źródło: „Gala”, nr 20 (284), maj 2007
  • Po 25 latach poszukiwań i ostatnim kopniaku stracił nadzieję ostatecznie. I to mi powiedział wtedy, w Wigilię, przez telefon. Chyba zastanawiał się, czy nie powiedzieć mi wszystkiego. Choć i tak, bez słów, zrozumiałam, nie odważyłam się powiedzieć „żegnaj”. Do końca miałam nadzieję. Taką beznadziejną nadzieję.
  • Zawsze powtarzam znajomym, że posiadanie dziecka to najpiękniejsza rzecz w życiu. Nadaje sens naszej egzystencji.
    • Źródło: „Gala”, nr 20 (284), maj 2007
    • Zobacz też: dziecko, życie