Andrzej Pytlakowski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Pytlakowski (1919–2010) – czołowy polski szachista okresu powojennego, dziennikarz, taternik.

  • Wspinaczka dostarcza fantastycznych wrażeń, nieporównywalnych z niczym. Wspinaczka sama w sobie, wcale niekoniecznie jako wyczyn sportowy. Jak człowiek raz zacznie, wspina się, dopóki może. Bardzo żałuję, że dla mnie to już zamknięta karta.

O Andrzeju Pytlakowskim[edytuj]

  • Dlaczego umarłeś właśnie teraz?
    Przecież miałeś przyjść do mnie.
    Napilibyśmy się wina.
    Porozmawiali.
    Powspominali.
    (Pamiętasz biwak pod Ostrym Szczytem
    I partie szachów w Murowańcu?)
    A tak
    muszę przełożyć nasze spotkanie na później,
    już po Tamtej Stronie.
  • Partnerzy wspinaczkowi mogą być różni, wymagający opieki lub bardzo sprawni, dynamiczni, narzucający swój sposób wspinania i bycia. Natomiast Andrzej był partnerem idealnym. Kiedy był pierwszym na linie i kiedy asekurował, zawsze można mu było ufać. Wspinaczce towarzyszył spokój, nigdy nie trzeba się było zastanawiać, czy tam gdzieś w górze, nade mną, nie wywinie jakiegoś numeru, chociaż nieobca mu była chęć na odrobinę rozsądnego ryzyka, rozsądnego – jak na wybitnego szachistę przystało. Jedynie, co mu mogę zarzucić, to tylko to, że grając ze mną w szachy, zawsze proponował, że będzie grał bez jednej wieży. Najważniejsze jednak było, że w górach rozumieliśmy się prawie bez słów, nawet, gdy musieliśmy podjąć jakąś ryzykowną decyzję. Teraz z trudem przyzwyczajam się do tego słowa „był”.