Andrzej Dębkowski

Andrzej Dębkowski (ur. 1961) – polski poeta, krytyk literacki i eseista.

O twórczości Andrzeja Dębkowskiego

Pytanie retoryczne brzmi: dlaczego jest tak mało dobrych książek? Odpowiedź jest prosta: bo mało jest dzisiaj wybitnych osobowości świata literatury. Ale na szczęście od czasu do czasu pojawiają się prawdziwe perły, a taką jest książka zelowskiego poety, krytyka literackiego i eseisty Andrzeja Dębkowskiego pt. Kiedy umiera poeta, umiera świat…. Ta książka, to autentyczne wydarzenie literackie w Polsce minionego roku. Książka historiozoficzna, kronikarska, a miejscami wręcz sensacyjna. Osiem lat pracy pisarza nie poszło na marne, a my możemy z zapartym tchem czekać na dalsze części, które autor już zapowiedział…
- Autor: Maria Szyszkowska, Powszechny dzień filozofa

W poezji Andrzeja Dębkowskiego jest wszystko. I powrót do krainy dzieciństwa, a właściwie śladów po nim i wspomnienie Ojca, i radość z życia, i wreszcie głęboka zaduma nad nieuchronnym przemijaniem. Autor nie stroni od wierszy poświęconych wydarzeniom z nieodległych lat. Nie byłby rasowym poetą, gdyby poezji nie poświęcił żadnego wiersza. Jest bystrym obserwatorem ludzkiego losu oraz tropicielem ludzkich rozterek i pytań najważniejszych: o sens istnienia świata i człowieka. Dębkowski nie sili się na szokowanie czytelników zawiłymi i wymyślnymi skojarzeniami wynikającymi choćby z doświadczeń surrealistów czy innych awangardowych i lingwistycznych kierunków. Pisze językiem prostym, a zarazem niezwykle wyrazistym.
- Autor: Andrzej Krzysztof Torbus, Wieczorna podróż na krańce wyobraźni

Wywiady Dębkowskiego z książki Kiedy umiera poeta, umiera świat są szczególne, ponieważ nie były robione w jednym momencie, lecz na przestrzeni kilku lat, i to bardzo dynamicznych lat. Rozmówców autor nie wybierał z „jednej półki”. Są tu i poeci, i prozaicy, i młodzi, i starzy, i znani, i mniej znani, i stąd, i zowąd – ale taki właśnie wachlarz daje duże spectrum tematów, problemów i emocji. O literaturze – symfonia na wiele instrumentów. Dębkowski dyryguje fachowo. Wie, co w poezji i prozie piszczy; wie kiedy moderato cantabile, a kiedy fortissimo, ma takie „ucho” na swoich rozmówców, jak mówi się o „oku” fotografika. W tych rozmowach jest temperatura kilku ostatnich lat naszego życia literackiego. I są portrety, które przetrwają dłużej. Są postawy, wybory, mniemania. Poglądy. Marzenia. Jest zapis tego, co dzieje się pomiędzy pisarzem a książką. A więc słońce i burza.
- Autor: Leszek Żuliński, fragment wstępu do książki Kiedy umiera poeta, umiera świat. Rozmowy z pisarzami

Źródła i inspiracje tematyczne wierszy są różne – od nawiązań do historii, przez przywoływanie obrazów dzieciństwa, po penetrowanie motywów postępowania i niepokojów egzystencjalnych czy próby filozoficznego zdefiniowania rozmaitych aspektów życia. Wyraźnie przebija się w nich trud poszukiwań formalnych, a jednocześnie podejmowanie własnych rozrachunków ze światem.
- Autor: Rafał Orlewski, O poezji Andrzeja Dębkowskiego