Adam Grzymała-Siedlecki
Wygląd

Adam Grzymała-Siedlecki (ok. 1925)
Adam Franciszek Józef Grzymała-Siedlecki (1876–1967) – polski pisarz i dziennikarz, krytyk literacki i teatralny.
Rozmowy z samym sobą (1972)
[edytuj](Społeczny Instytut Wydawniczy ZNAK, Kraków 1972)
- A tymczasem nie wiadomo, czy praca umysłowa, o ile jest nasilona, nie więcej zużywa człowieka niż praca fizyczna. W pracę umysłową – zwłaszcza w pracę twórczą, wprzęga się nie tylko mózg, ale i całość ludzkiego organizmu, bodaj że do najdrobniejszej tkanki.
- Źródło: s. 301.
- Zobacz też: praca
- Literatura wieku Oświecenia chciała być mądrym dziełem sztuki. Literatura naturalistyczna siliła się być życiem. Literatura naszych czasów ambicjonuje, by stać się pracownią naukową.
- Źródło: s. 307.
- Zobacz też: oświecenie w Polsce
- Modne dziś pojęcie: dramat epicki – w dziedzinie na przykład metalurgii odpowiednikiem byłoby: żelazo ołowiane, lub cyna miedziana.
- Źródło: s. 234.
- Zobacz też: dramat epicki
- Nie ma trudniejszego zadania nad udowodnienie pewnika. Jak np. udowodnić Euklidesowy aksjomat, że w skończonej przestrzeni nie zetkną się nigdy dwie równoległe linie na jednej i tej samej płaszczyźnie przeprowadzone?
- Źródło: s. 52.
- Zobacz też: Euklides
- Można by pokusić się o udowodnienie, że sztuka dla sztuki to też prakseologiczny akcent w historii twórczości artystycznej.
- Źródło: s. 110.
- Zobacz też: sztuka dla sztuki
- Nie zapominajmy o jednym jeszcze rodzaju kłamstwa: o kłamstwie dla kłamstwa, o potrzebie np. powiedzenia: widziałem czterech Murzynów, gdy widział ich tylko dwóch. Albo znów typ inny kłamcy: cokolwiek opowiada, to opowiada jako rzecz, która się przy nim działa, choć tę rzecz wczoraj mu ktoś opowiedział – i on ją za nim powtarza.
- Źródło: s. 290.
- Zobacz też: kłamstwo
- Nim w nas powstaną pierwsze myśli, już umiemy czuć. Uczucie jest elementem starszym od myśli, pierworodniejszym. Może dlatego nie ma takiej myśli, która by żyła nie powiązana z uczuciem, choćby z cieniem uczucia: przyjemności, strachu czy odrazy. Nie ma bodaj i aktu woli wolnego od uczuciowego zabarwienia. Inna rzecz, że im bardziej jesteśmy psychicznie rozwinięci, tym wyraźniejsze jest u nas, że nie ma aktu uczucia bez myśli.
- Źródło: s. 98.
- Zobacz też: uczucie
- Pod innym, niż nasz ziemski ustawionym kątem, po swojej własnej, nie po naszej ziemskiej orbicie, krąży poeta naokoło słońca.
- Źródło: s. 275.
- Zobacz też: poeta
- Poza wszystkim, droga dla pewnych organizacji psychicznych ma jeszcze w sobie coś z magnetycznego działania. Ciągnie. O tych, których ciągnie, mówi się, że ulegają manii wędrowania.
- Źródło: s. 51.
- Zobacz też: droga
- Rzeczą godną poważniejszego studium byłoby rozpatrzeć różnorodność gatunków grafomaństwa. Odmienność pobudek, swoiste ustosunkowanie się do doznawanych klęsk, jakimi dla grafomana musi przecie być odmowa drukowania czy wystawiania w teatrze jego dzieła.
- Źródło: s. 313.
- Zobacz też: grafomania
- Wdzięczność jest jedną z rzadszych cnót. Zdaje mi się, że prawdziwie wdzięcznym może być tylko człowiek z natury hojny. Znowu jedna z rzadszych cech charakteru. Nie należy tylko hojności utożsamiać z marnotrawnością.
- Źródło: s. 11.
- Zobacz też: wdzięczność
Inne
[edytuj]- Oblewa nas już istna powódź nędzy. Statystyka wykazuje zatrważającą ilość ludzi pozbawionych pracy (…). A każda cyfra w statystyce i poza statystyką – to niekończące się nigdy, beznadziejne dni niedostatku, niedojadania, często dosłownego głodu, rozpaczliwych warunków mieszkania, strzępów, wiszących na ciele zamiast ubrania.
- Źródło: Pod światło. W powodzi nędzy, „Kurier Warszawski” – wydanie wieczorne nr 103, 15 kwietnia 1936, s. 3.
- Zobacz też: sanacja
Kategorie:
- Korespondenci wojenni
- Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Europie 1933-1945
- Polscy dziennikarze prasowi
- Polscy dramaturdzy
- Polscy dyrektorzy teatrów
- Polscy pisarze dwudziestolecia międzywojennego
- Polscy prozaicy
- Polscy reżyserzy teatralni
- Polscy tłumacze
- Polscy krytycy literaccy
- Polscy krytycy teatralni
- Więźniowie Pawiaka