Abraham Joshua Heschel

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Heschel.JPG

Abraham Joshua Heschel (1907–1972) – polski filozof i teolog żydowski.

  • Żadna religia nie jest samotną wyspą – wola Boża i objawienie Bożej obecności w świecie ukazują się bowiem, raczej jako archipelag, a Biblia nakazuje miłować obcych, innych.
    • Źródło: Anna Wojnar, Żydzi i judaizm we współczesnych badaniach, „Alma Mater”, nr 90, marzec 2007, s. 49.
    • Zobacz też: Biblia, religia

O Abrahamie Heschelu[edytuj]

  • Idea biegunowości w myśli Heschela pozwala na spolaryzowanie niejednorodnej rzeczywistości. Biegunowość godzi w sobie jedno i drugie, bez konieczności kwestionowania jednej z dwóch stron tej samej monety. Jak przyznał Sherwin (uczeń Heschela), biegunowość jest podstawową kategorią i kluczem do widzenia świata, człowieka i Boga oczami Heschela.
    • Autor: ks. Waldemar Szczerbiński
    • Źródło: Anna Wojnar, Żydzi i judaizm we współczesnych badaniach, „Alma Mater”, nr 90, marzec 2007, s. 49.
  • W kontraście do filozofii systematycznej, filozofia Heschela może być nazwana „filozofią budującą”, która dąży do utrzymania obszaru otwartego na poczucie zdziwienia, że jest coś nowego pod słońcem, coś, co nie jest dokładnym przedstawieniem tego, co już było, coś, co nie może być standardowo wyjaśnione, a jedynie z ledwością opisane. Wówczas koncentrujemy się nie tyle na rzeczach ze świata zewnętrznego czy na wydarzeniach historii, ile na tym, co można wydobyć z natury i historii na własny użytek. Heschel bardziej od zajmowania się ociężałymi argumentami czy zakorzenieniem filozofii w kategoriach logiki formalnej wolał opisy, obrazy, metafory i aforyzmy, będące jednak częścią systemu.
    • Autor: ks. Waldemar Szczerbiński
    • Źródło: Anna Wojnar, Żydzi i judaizm we współczesnych badaniach, „Alma Mater”, nr 90, marzec 2007, s. 49.
    • Zobacz też: filozofia
  • Wyraz potrzeba pojawia się często w publikacjach Heschela, jako kategoria teologiczna, antropologiczna i ontologiczna, i jest wizerunkiem bytu. Jako ilustrację swej tezy Heschel podaje „piramidę pragnień” Boga, człowieka, świata i ukazuje podobieństwo, a nawet równoległość potrzeb. Gdy dochodzi do obopólnego i wzajemnego spełniania tych potrzeb, następuje – choć nie zawsze – sympatia i zadowolenie. Na uzasadnienie swej logiki myślenia Heschel przytacza Biblię, która nie podaje istoty Boga, człowieka i świata, lecz ogranicza się do prezentacji nakazów Boga oraz obowiązków człowieka wobec Boga, drugiego człowieka, samego siebie i świata.
    • Autor: prof. Jerzy Ochmann
    • Źródło: Anna Wojnar, Żydzi i judaizm we współczesnych badaniach, „Alma Mater”, nr 90, marzec 2007, s. 50.

Zobacz też[edytuj]