Wergiliusz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wergiliusz

Wergiliusz (Publius Vergilius Maro, 70–19 p.n.e.) – rzymski poeta epicki.

Bukoliki[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Bukoliki.

Eklogi[edytuj]

  • Głuchym śpiewamy.
    • Opis: o głuchocie wynikającej z uprzedzenia, nieuzasadnionej niechęci.
    • Canimus surdis. (łac.)
    • Źródło: 10, 8
  • Jeden za wielu.
    • Unus pro multis. (łac.)
    • Opis: sternik Palinurus zostaje rzucony w fale w ofierze Neptunowi, aby uratować towarzyszy.
    • Źródło: 5, 814
  • Jeśli nie nakłonię niebios, poruszę piekło.
    • Flectere si nequeo superos, Acheronta movebo. (łac.)
    • Źródło: 7, 312

Eneida[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Eneida.
  • Broń i męża opiewam.
    • Arma virumque cano. (łac.)
    • Opis: początek.
  • Każdego pociągają inne przyjemności.
    • Trahit sua quemque voluptas. (łac.)
    • Źródło: 2, 65
  • Pogłoska rośnie chodząc.
    • Fama crescit eundo. (łac.)
    • Źródło: 4, 175

Georgiki[edytuj]

  • Lecz ucieka tymczasem, ucieka niepowrotnie czas.
    • Sed fugit interea, fugit irreparabile tempus. (łac.)
    • Źródło: III, 1.490, tłum. Zofia Abramowiczówna.
  • Szczęśliwy zaiste ten, który zdołał przyczyny wszechrzeczy poznać.
    • Felix, qui potuit rerum cognoscere causas. (łac.)
    • Źródło: II, 1.490, tłum. Zofia Abramowiczówna.

Inne[edytuj]

  • Bo zwyciężyć mogą ci, którzy wierzą, że mogą.
    • Źródło: Wacław Idziak, Biznes, Koszalińskie Wydawnictwo Prasowe, Koszalin 1990, s. 82.
  • Ci, którzy kochają, sami sobie kształtują sny.
  • Czas ucieka.
    • Tempus fugit. (łac.)
  • Dla zwyciężonych jedyną nadzieją jest zbyć się nadziei.
  • Miłość dla wszystkich jednaka.
    • Amor omnibus idem. (łac.)
  • Myśl porusza ogrom świata.
  • Praca przezwycięża wszystko.
    • Labor omnia vincit. (łac.)
    • Źródło: Nic, co ludzkie… Aforyzmy, sentencje i przysłowia, oprac. Henryk Jurand, LSW, 1982, s. 62.
  • Strach dodaje nogom skrzydeł.
  • Zło ukrywane rośnie.
Commons-logo.svg