Władysław Bełza

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Władysław Bełza (1847–1913) – polski poeta.

• Nieraz, gdy sobie
  W kątku usiędę,
  To myślę o tem,
  Czem też ja będę?
  
  Trudno się zawsze,
  Trzymać mamusi,
  Bo każdy człowiek,
  Czemsiś być musi.
  • Źródło: Czem też ja będę?, 1900

• Czy znasz młody przyjacielu,
  Groby królów na Wawelu?
  
  Poznaj skarb ten dawnej cnoty,
  Co ozdabiał czas miniony,
  Najcenniejsze to klejnoty,
  Z całej polskiej twej Korony.
  • Źródło: W podziemiach Wawelu, 1900

• – Kto ty jesteś?
  – Polak mały.
  – Jaki znak twój?
  – Orzeł biały.
  – Gdzie ty mieszkasz?
  – Między swemi.
  – W jakim kraju?
  – W polskiej ziemi.
  • Źródło: Katechizm polskiego dziecka, 1901

• Na dworze mroźno, szumi ulewa,
  Jakiś staruszek dąży do wioski,
  Srebrzyste włosy wiatr mu rozwiewa,
  W ustach brzmi piosnka do Matki Boskiej.
  Może on głodny, spragniony może?,
  Wynieś mu chleba, daj kubek wody!
  • Źródło: Dziadek